Kanał Rideau

Multi tool use
| ||
Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO | ||
![]() | ||
Państwo |
![]() |
|
Typ |
kulturowy |
|
Spełniane kryterium |
I, IV |
|
Numer ref. |
1222 |
|
Region[b] |
Europa i Ameryka Północna |
|
Historia wpisania na listę | ||
Wpisanie na listę |
2007 na 31. sesji |
|
Położenie na mapie Ontario ![]() ![]() Rideau Canal | ||
Położenie na mapie Kanady ![]() ![]() Rideau Canal | ||
![]() | ||
|
Kanał Rideau (ang. Rideau Canal, fr. Canal Rideau) – kanał wodny łączący stolicę Kanady – Ottawę, położoną nad rzeką Ottawa, z miastem Kingston nad jeziorem Ontario. Kanał został zbudowany przez Anglików w latach 1826-1832 na wypadek wojny ze Stanami Zjednoczonymi.
Budowę kanału nadzorował pułkownik angielskiego korpusu inżynieryjnego John By. Budowę poszczególnych odcinków prowadzili w większości na zlecenie armii prywatni przedsiębiorcy, tacy jak John Redpath, Thomas McKay i in. Wśród tysięcy robotników przeważali francuskojęzyczni Kanadyjczycy i emigranci z Irlandii.
Kanał (a właściwie: Droga Wodna) Rideau ma długość 202 km. Ogromną większość z tej długości stanowią zaadaptowane dla żeglugi odcinki rzek Rideau i Cataraqui oraz położone na trasie jeziora, takie jak np. Wielkie Jezioro Rideau. Jedynie ok. 19 km drogi stanowią kanały wykopane ręką człowieka. Na drodze tej znajduje się 47 śluz zgrupowanych w 22 zespoły. Większość ze śluz posiada dotychczas urządzenia manewrowe napędzane siłą mięśni ludzkich.
W normalnych warunkach kanał obsługuje jednostki o długości do 27,4 m (90 stóp), szerokości do 7,9 m (26 stóp) i wysokości do 6,7 m (22 stopy). W szczególnych przypadkach może jednak przyjąć jednostki o wymiarach maksymalnych odpowiednio: długość 33,5 m (110 stóp) i szerokość 9,1 m (30 stóp). Decydują o tym w głównej mierze wymiary komór śluz oraz wysokości przerzuconych nad kanałem mostów.
Kanał nigdy nie spełnił swego militarnego przeznaczenia, lecz pozostaje w użytku aż po dzień dzisiejszy, z niemal nietkniętymi strukturami pierwotnymi[1]. Obecnie nie jest on już używany do transportu towarów. Stanowi jedynie wodny szlak o wielkim znaczeniu rekreacyjnym, pokonywany rocznie przez tysiące jednostek turystycznych, a także cenny zabytek techniki. Wzdłuż większej części trasy kanału biegnie znakowany pieszy szlak turystyczny a także specjalnie przygotowana trasa rowerowa. Jest to najstarszy pozostający w użytkowaniu kanał w Ameryce Północnej, a w 2007 roku został zarejestrowany na liście światowego dziedzictwa UNESCO[2].
Bibliografia |
- Barański Mirosław J.: Śluzy Kanału Rideau w Ottawie, w: „Na Szlaku. Magazyn turystyczno-krajoznawczy” R. XXVIII, nr e-98 (294), grudzień 2014., wyd. Oddział Wrocławski PTTK, s. 23-25 [1].
Przypisy |
↑ Rideau Canal, UNESCO World Heritage, UNESCO.org. Data dostępu 14 stycznia 2008.
↑ UNESCO names World Heritage sites, BBC News, 28 czerwca 2007. Data dostępu 14 stycznia 2008.
|
6CEc m0 BI,x42XAXGbZhXQZl9ee0IufkZjimdI7JklAB,WF