Świadkowie Jehowy w Mikronezji




























Świadkowie Jehowy w Mikronezji


Państwo
 Mikronezja
Liczebność
(2017)
 160
% ludności kraju
(2017)
 0,16%
Liczba zborów
(2017)
 5
Rozpoczęcie działalności
1961




Mapa lokalizacyjna Mikronezji

Kolonia

Kolonia



Weno

Weno



Dachoy

Dachoy



Tefweyat

Tefweyat



Tonoas

Tonoas




Geographylogo.svg
Miejscowości w Mikronezji, w których znajdują się Sale Królestwa Świadków Jehowy[1]



Świadkowie Jehowy w Mikronezji – wspólnota religijna Świadków Jehowy w Mikronezji, licząca w 2017 roku 160 głosicieli, należących do 5 zborów (w tym: Chuuk – 46 (2 zbory), Pohnpei – 68 (1 zbór), Yap – 27 (1 zbór) i Kosrae – 19 (1 zbór)[2][3][4][5][a]. Na dorocznej uroczystości Wieczerzy Pańskiej w 2017 roku zebrały się w całej Mikronezji 652 osoby (z tego: 225 na Chuuk, 209 na Pohnpei, 112 na Yap i 106 na Kosrae)[6]. Działalność miejscowych głosicieli koordynuje Biuro Oddziału w Barrigada na wyspie Guam[7].




Spis treści






  • 1 Historia


  • 2 Uwagi


  • 3 Przypisy


  • 4 Bibliografia


  • 5 Linki zewnętrzne





Historia |


W 1961 roku na Chuuk i na Pohnpei krótko przebywał Merle Lowmaster, prowadząc działalność kaznodziejską. W 1964 roku rozpoczęto działalność kaznodziejską na wyspie Yap.


W 1965 roku na Pohnpei, w wynajętym, opuszczonym sklepie założono dom misjonarski. Na Chuuk zamieszkali Lillian i Paul Williamsowie (na wyspie Weno – dawniej Moen) – pierwsi spośród przeszło 30 misjonarzy Biblijnej Szkoły Strażnicy – Gilead, którzy dostosowali się do tutejszych prymitywnych warunków. Kiyomi Shirai, żona właściciela sklepu, gorliwa protestantka i przewodnicząca Chrześcijańskiego Stowarzyszenia Młodzieży Żeńskiej (YWCA) została jednym z pierwszych Świadków Jehowy. Przeprowadziła się na wyspę Dublon (Tonowas), gdzie wkrótce powstał zbór.


W 1966 roku Carl Dannis, były członek miejscowego parlamentu, podarował połowę swej ziemi pod budowę pierwszej Sali Królestwa na Pohnpei. Jego żona, Rihka, była córką ostatniego króla wyspy Mokil. Oboje zostali Świadkami Jehowy. Około 2000 mieszkańców Pohnpei (jedna szósta mieszkańców wyspy) oglądała film Towarzystwa Strażnica o kongresie międzynarodowym w Nowym Jorku w 1958 roku.


W 1970 roku na Yap przybyli Marsha i Placido Ballesterosowie, małżeństwo misjonarzy z Hawajów. Fredy Edwin wraz z rodziną rozpoczął działalność na Pohnpei.


W 1977 roku pierwszym Mikronezyjczykiem, który został misjonarzem, był Zecharias Polly, pochodzący z Chuuk. Miał udział w założeniu zboru na Kosrae i w tym samym roku pomagał tam także w budowie Sali Królestwa i domu misjonarskiego.


W 2007 roku w Mikronezji działało 204 wyznawców. Rok później na uroczystości Wieczerzy Pańskiej zebrało się w całej Mikronezji 1099 osób.


Wiosną 2015 roku Świadkowie Jehowy z wyspy Guam brali udział w pomocy humanitarnej dla poszkodowanych przez tajfun na wyspie Chuuk[8]. W tym samym roku zmodernizowano Biuro Tłumaczeń na wyspie Yap[9].


W roku 2015 zanotowano liczbę 214 głosicieli; na wyspie Chuuk powstał drugi zbór[10].


28 stycznia 2018 roku na wyspie Pohpei ogłoszono wydanie Chrześcijańskich Pism Greckich w Przekładzie Nowego Świata w języku ponapeańskim[11].


Zebrania zborowe i kongresy odbywają się w języku japskim, kosrae, ponapeńskim i truk.



Uwagi |




  1. ↑ Świadkowie Jehowy w swych rocznych sprawozdaniach z działalności, umieszczają te terytoria oddzielnie.



Przypisy |




  1. ↑ Dane według wyszukiwarki zborów, na oficjalnej stronie Świadków Jehowy jw.org [dostęp 2014-10-01] .


  2. ↑ Chuuk (Truk) – Ilu tam jest Świadków Jehowy. jw.org. [dostęp 2018-01-05].


  3. ↑ Pohnpei – Ilu tam jest Świadków Jehowy. jw.org. [dostęp 2018-01-05].


  4. ↑ Yap – Ilu tam jest Świadków Jehowy. jw.org. [dostęp 2018-01-05].


  5. ↑ Kosrae – Ilu tam jest Świadków Jehowy. jw.org. [dostęp 2018-01-05].


  6. ↑ Watchtower: Sprawozdanie z działalności Świadków Jehowy na całym świecie w roku służbowym 2017. jw.org.


  7. ↑ Sprawozdanie z Mikronezji. tv.jw.org, 2016-06-27. [dostęp 2016-06-27].


  8. ↑ Watchtower: JW Broadcasting — sierpień 2015. tv.jw.org, 2015-08-03. [dostęp 2015-08-09].


  9. ↑ JW Broadcasting — styczeń 2016. tv.jw.org, 2016-01-04. [dostęp 2016-01-04].


  10. ↑ Rocznik Świadków Jehowy 2017. Towarzystwo Strażnica, 2016, s. 178–187.


  11. ↑ Watchtower: Wydanie Biblii w języku ponapeańskim, duńskim, norweskim i szwedzkim. jw.org, 2018-01-31. [dostęp 2018-02-01].



Bibliografia |




  • Rocznik Świadków Jehowy: 1994–2017

  • Sprawozdanie z Mikronezji. tv.jw.org, 2016-06-27. [dostęp 2016-06-27].



Linki zewnętrzne |



  • adherents.com

  • state.gov

  • wikimapia.org






p • d • e

Świadkowie Jehowy w Australii i Oceanii


  • Australia

  • Fidżi

  • Guam

  • Kiribati

  • Mariany Północne

  • Mikronezja

  • Nauru

  • Niue

  • Norfolk

  • Nowa Kaledonia

  • Nowa Zelandia

  • Palau

  • Papua-Nowa Gwinea

  • Polinezja Francuska

  • Samoa

  • Samoa Amerykańskie

  • Tokelau

  • Tonga

  • Tuvalu

  • Vanuatu

  • Wallis i Futuna

  • Wyspy Cooka

  • Wyspy Marshalla

  • Wyspy Salomona





-

Popular posts from this blog

Быков, Василий Иванович (Герой Советского Союза)

Image
В Википедии есть статьи о других людях с такой фамилией, см. Быков; Быков, Василий; Быков, Василий Иванович. Василий Иванович Быков Дата рождения 5 февраля 1920 ( 1920-02-05 ) Место рождения Кравотынь, Осташковский уезд, Тверская губерния, РСФСР Дата смерти 16 ноября 1999 ( 1999-11-16 ) (79 лет) Место смерти Севастополь, Украина Принадлежность СССР   СССР → Украина   Украина Род войск ВМФ СССР Годы службы 1937—1979 Звание Контр-адмирал Часть «ТКА-242», «ТКА-561» 1-я бригада ТКА СФ и ТОФ, СКР «Шквал» Командовал Торпедным катером, звеном ТКА, кораблём, дивизионом кораблей Сражения/войны Великая Отечественная война Советско-японская война Награды и премии В отставке жил в Ленинграде, с 1981 — в Севастополе Василий Иванович Быков (1920, Кравотынь — 1999, Севастополь) — Герой Советского Союза (1944), кон...
Read more

Димитровград (Россия)

Image
У этого термина существуют и другие значения, см. Димитровград. Город Димитровград Флаг Герб 54°14′ с. ш. 49°35′ в. д. H G Я O L Страна Россия   Россия Субъект Федерации Ульяновская область Городской округ город Димитровград Глава города Гадальшин А. Р. (и.о.) [1] История и география Основан 1698 год Прежние названия до 1972 — Мелекесс Город с 1926 года Площадь МО - 103,98 [2] км² Высота центра 88 м Тип климата умеренно-континентальный Часовой пояс UTC+4 Население Население ↘ 115 253 [3]  человека ( 2018 ) Плотность 1118,96 чел./км² Национальности русские, татары, чуваши, эрзяне, мокшане Конфессии православные, мусульмане Катойконим димитровгра́дец , димитровгра́дка , димитровгра́дцы Официальный язык русский Цифровые идентификаторы Телефонный код +7 84235 Почтовый индекс 4335хх Код ОКАТО 73 405 Код ОКТМО 73 705 000 001 Прочее...
Read more

交通事故

Image
この項目では、道路交通事故について説明しています。自動車競技における事故については「自動車競技#事故」をご覧ください。 木に正面衝突した単独事故 横転したトラックミキサ 警察による交通事故処理現場（兵庫県西宮市） 交通事故 （こうつうじこ）とは、広義には陸上・海上・航空交通における事故の総称をいう。交通安全の施策や統計などでは道路交通事故のほか、鉄道交通事故、海上交通事故、航空交通事故などを含む広い意味で用いられる場合もある [1] 。一般的には道路における自動車・自転車・歩行者などの間に発生した 道路交通事故 を指すことが多い。 以下では基本的に道路交通事故について記述する。踏切事故を含む鉄道の事故は鉄道事故、船舶の事故は海難事故・水難事故（川下りなど）、航空機の事故は航空事故の項をそれぞれ参照。 目次 1 交通事故の類型 2 交通事故の要因 2.1 人的要因・車両的要因・環境的要因 2.2 法令による危険行為の抑止 3 日本の法令上の交通事故 3.1 交通事故の定義 3.1.1 交通事故の範囲と損害賠償義務 3.2 加害者の責任 3.2.1 初期対応 3.2.2 刑事上の責任 3.2.3 民事上の責任 3.2.4 行政処分 4 交通事故の影響 4.1 身体的影響 4.1.1 身体への影響 4.1.1.1 歩行者 4.1.1.2 自動車搭乗者 4.1.1.3 オートバイ・自転車搭乗者 4.1.2 精神医学的影響 4.2 社会的影響 5 統計 5.1 日本の交通事故 5.1.1 死亡者数 5.1.2 発生件数 5.1.3 負傷者数 5.1.4 歴史 5.1.5 交通事故が多い産業 5.1.6 交通事故が多い都道府県 5.1.7 交通事故が多い高速道路 5.1.8 交通事故死者数が多い都道府県 5.2 中国の交通事故 5.3 インドネシアの交通事故 5.4 台湾の交通事故 5.5 トルコの交通事故 ...
Read more