Jfyhkgu

Szwy w czaszce człowieka

Szew (szew kostny) (łac. sutura) – nieruchome połączenie kości za pomocą bardzo krótkich (ok. 0,5 mm) włókien łącznotkankowych, zaliczane do więzozrostów. Jest to spojenie charakterystyczne dla kości czaszki.

Podział szwów w zależności od kształtu brzegów:

• 
  szew prosty (szew płaski) (sutura plana syn. sutura levis) – najprostszy ze szwów, łączący kości których brzegi są (lub niemal są) proste


• 
  szew łuskowy (sutura squamosa) – łączy skośne, zachodzące na siebie dachówkowato powierzchnie kości


• 
  szew piłowaty (sutura serrata) – krawędzie kości łączą się w sposób podobny jak zamek błyskawiczny lub puzzle, często w takim szwie znajdują się dodatkowe, drobne kosteczki


• 
  wklinowanie (gomphosis) – przez niektórych anatomów wydzielane jako osobny typ więzozrostu. Jest to sposób umocowania zęba w dole zębodołowym przy użyciu włókien tkanki łącznej
  
  • 
    szew rowkowy (szew rozczepiony) (schindyles) – podtyp wklinowania, ostry brzeg jednej kości obejmują elementy drugiej kości tworzące odpowiedni rowek, podobnie jak łączenie między poszczególnymi deskami boazerii.
  
  

Szew (szew skórny) (łac. raphe) – łącznotkankowe pasma, zazwyczaj w płaszczyźnie pośrodkowej ciała stanowiące miejsca przyczepu symetrycznych mięśni. Do tej grupy należą:

• szew gardła (raphe pharyngis) – dla mięśni gardła
  


• szew żuchwowo-gnykowy (raphe mylohyoidea) dla mięśni żuchwowo-gnykowych stanowiących przeponę podniebienia
  


• szew krocza (raphe peronei) – dla mięśni przepony krocza.

lub stanowiące miejsce połączenia powłok obu połówek ciała:

• szew moszny (raphe scroti)


• szew podniebienia (raphe palati)

Nazwę raphe noszą również następujące

• więzadło powiekowe boczne (raphe palpebralis lateralis syn. ligamentum palpebrale lateralis) – więzadło mocujące obie tarczki powiek do bocznego brzegu oczodołu
  


• skrzydłowo-żuchwowy (raphe pterygomandibularis) – silne pasmo włókien utworzone przez powięź policzkowo-gardłową, rozpięte pomiędzy wyrostkiem haczykowatym kości klinowej a początkiem grzebienia policzkowego żuchwy (łac. crista buccinatoria). Stanowi miejsce przyczepu włókien mięśniowych zwieracza górnego gardła i mięśnia policzkowego.