Świadkowie Jehowy w Mjanmie
| ||
Państwo |  Mjanma | |
| Liczebność (2018) | 4499 | |
| % ludności kraju (2018) | 0,008% | |
| Liczba zborów (2018) | 82 | |
| Rozpoczęcie działalności | 1914 | |
Świadkowie Jehowy w Mjanmie – wspólnota religijna Świadków Jehowy w Mjanmie (dawniej: Birma), licząca w 2018 roku 4499 głosicieli, należących do 82 zborów[3][a]. Na dorocznej uroczystości Wieczerzy Pańskiej w 2018 roku zebrało się 8585 osób[4]. Działalność miejscowych wyznawców koordynuje Biuro Oddziału w Rangunie[5].
Spis treści
1 Historia
1.1 Początki
1.2 Rozwój po II wojnie światowej
1.3 Legalizacja działalności
2 Statystyki
2.1 Liczba głosicieli (w tym pionierów)
3 Uwagi
4 Przypisy
5 Bibliografia
6 Linki zewnętrzne
Historia |
Początki |
W 1914 roku do Rangunu przyjechał Hendry Carmichael wraz ze swoim współpracownikiem, dwaj Badacze Pisma Świętego (od roku 1931 Świadkowie Jehowy), pochodzący z Anglii. Rozpoczęli działalność kaznodziejską w Birmie. Wkrótce, dzięki ich działalności, Bertram Marcelline został pierwszym ochrzczonym Świadkiem Jehowy w Birmie, a w jego mieszkaniu spotykało się 20 osób studiujących Biblię[6][7]. W związku z tym Birma wymieniana jest jako jeden z krajów, gdzie stosunkowo wcześnie została zapoczątkowana działalność Badaczy Pisma Świętego[8].
W roku 1928 przybył do Birmy George Wright, następny pionier z Anglii, a w roku 1930 dwaj kolejni – Claude Goodman i Ronald Tippin. Pierwszą publikacją Świadków Jehowy przetłumaczoną na język birmański była książka „Miliony ludzi z obecnie żyjących nigdy nie umrą!”[7]. W roku 1930 w Rangunie wierzenia Świadków Jehowy przyjął Sydney Coote, naczelnik stacji kolejowej, który rozpoczął dzielić się nimi w stolicy[9]. Na początku lat 30. dzięki działalności pionierów małe zbory powstały w Mulmejn i Mandalaj[10]. W roku 1934 przetłumaczono kilka traktatów na język birmański i kareński[11].
Do 1938 roku nadzór nad działalnością w tym kraju sprawowało indyjskie Biuro Oddziału Świadków Jehowy w Bombaju, a potem, do roku 1940 – Biuro Oddziału w Australii[6][12]. W 1938 roku przysłano do Birmy grupę pionierów pochodzących z Australii i Nowej Zelandii[12]. Niedługo po ich przybyciu w wynajętej sali w ratuszu w Rangunie zorganizowano zgromadzenie. Na wykład publiczny „Wszechświatowa wojna bliska” przybyło ponad 1000 osób. Przybyli również delegaci z Tajlandii, Malezji, Singapuru, a także z Australii, wśród których był również obecny sługa oddziału, Alex Mac-Gillivray[12].
W roku 1939 w Birmie działały 3 zbory, liczące w sumie 28 głosicieli[6]. W kolejnym roku pierwsze osoby z plemienia Karen zostały Świadkami Jehowy[13].
W maju 1941 roku władze kolonialne obłożyły zakazem publikacje Świadków Jehowy w Birmie. Żeby je uchronić przed spodziewaną konfiskatą sporą ich część wywieziono wcześniej do Chin[14]. W 1942 roku, podczas II wojny światowej większość birmańskich głosicieli ewakuowała się głównie do Indii przed japońską inwazją na Indochiny. W Birmie pozostały tylko trzy osoby[14][15].
Rozwój po II wojnie światowej |
W 1946 roku grupa głosicieli powróciła z Indii do Birmy. Pod koniec roku zbór w Rangunie liczył 24 głosicieli. Zorganizowano dwudniowe zgromadzenie, w którym uczestniczyło ponad 100 osób[16]. Do Birmy skierowano kolejnych misjonarzy, absolwentów Szkoły Gilead: najpierw Roberta Kirka oraz nieco później Normana Barbera, Robert Richardsa i Huberta Smedstada[17][18]. Do Birmy powrócił również Nowozelandczyk Frank Dewar, który podczas wojny był pionierem w Indiach[19]. W 1947 roku zbudowano pierwszą birmańską Salę Królestwa[15][20], a 1 września tego roku otwarto pierwsze Biuro Oddziału w Rangunie przy Signal Pagoda Road. Nadzór nad działalnością powierzono Robertowi Kirkowi[6][21]. Po wybuchu wojny domowej Biuro Oddziału przeniesiono na 39 Ulicę[22].
W roku 1950 zaczęto tłumaczyć artykuły do studium Strażnicy na język birmański. Tłumaczeniami zajmowali się kolejno Ba Oo, Naygar Po Han, i Doris Raj[23].
W 1951 roku z wizytą do kraju przybyli Nathan H. Knorr i Milton G. Henschel; ich przemówienia transmitowała birmańska rozgłośnia radiowa BBC[24]. Liczba głosicieli wzrosła z 87 w 1950 roku do 117 w lipcu 1951 roku[25]. W roku 1956 Nathan H. Knorr ponownie odwiedził Birmę, ogłaszając rozpoczęcie wydawania czasopisma „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy” w języku birmańskim. W następnym roku do kraju przyjechał Frederick W. Franz z Biura Głównego, który przemawiał w trakcie trwającego pięć dni zgromadzenia w Railway Institute Hall w Rangunie[26].
Na początku 1957 roku do Mandalaju skierowano sześciu pionierów specjalnych. Wkrótce pierwsze osoby z plemienia Kaczinów zostały Świadkami Jehowy[27]. Dzięki działalności pionierów kolejne zbory powstały w miejscowościach Basejn, Kalaymyo, Bhamaw, Mjitkina, Mulmejn i Mjeik[28].
W 1963 roku Rangun był jednym z 27 miast kongresowych okołoziemskiego zgromadzenia pt. „Wiecznotrwała dobra nowina”. W dniach 8–11 sierpnia przybyli na zgromadzenie w tym mieście delegaci z 24 krajów, obecne były 603 osoby, a 16 ochrzczono[29][30].
30 czerwca 1966 roku rząd wydalił zagranicznych misjonarzy, absolwentów Szkoły Gilead[31] Po wyjeździe misjonarzy nadzór nad Biurem Oddziału powierzono rdzennemu Hindusowi, posiadającemu obywatelstwo birmańskie Maurice’owi Rajowi, który wcześniej usługiwał jako nadzorca obwodu oraz pracował w Betel. Maurice Raj wraz z nadzorcą obwodu Dunstanem O’Neillem odwiedzali zbory w całym kraju i zachęcali do działalności[26]. Pod koniec roku 1966 rozpoczęto działalność kaznodziejską w stanie Czin, gdzie powstały nowe zbory i grupy na oddaleniu[32].
W 1969 roku w Mjitkinie, ze względu na szybki wzrost liczby głosicieli w północno-zachodniej części Birmy (a nie jak zazwyczaj w Rangunie) zorganizowano międzynarodowy kongres Świadków Jehowy „Pokój na ziemi”. Dla uczestników kongresu z Rangunu wynajęto 6 dodatkowych wagonów kolejowych, które zostały dołączone do pociągu. Pomimo panującej w stanie Kaczin niestabilnej sytuacji politycznej władze wyraziły zgodę[33]. W ramach programu kongresu ogłoszono wydanie trzech nowych publikacji w języku birmańskim[34]. Niedługo później rozpoczęto działalność wśród plemienia Nagów[35].
W styczniu 1978 roku Biuro Oddziału w Rangunie przeniesiono do dwukondygnacyjnego budynku przy Inya Road[34][6]. Rodzina Betel liczyła 25 osób[36]. W dniach od 26 do 29 października 1978 roku w Rangunie odbył się kongres „Zwycięska wiara”[37].
W roku 1989 usprawniono wydawanie publikacji w języku birmańskim korzystając z systemu MEPS, oraz w procesie drukowania zastosowano technikę offsetową. W roku 1991 uzyskano zgodę na wydawanie czasopisma „Przebudźcie się!”, które początkowo ukazywało się w nakładzie 15 tysięcy egzemplarzy a w roku 2012 w ponad 141 tysięcy[38].
Legalizacja działalności |
W roku 1988 po wprowadzeniu rządowego rejestru organizacji społecznych i religijnych Świadkowie Jehowy wpisali się do rejestru. 5 stycznia 1990 roku prawnie zarejestrowano „Towarzystwo Świadków Jehowy (Strażnica)”, legalizując tym samym działalność Świadków Jehowy w Mjanmie[39][38].
W 1999 roku zorganizowano w Biurze Oddziału Sekcję Budowy Sal Królestwa, dzięki czemu brygady budowlane Świadków Jehowy w latach 1999–2012 wzniosły na terenie kraju około 70 Sal Królestwa[40].
22 stycznia 2000 roku w Teatrze Narodowym uroczyście otwarto nową siedzibę Biura Oddziału. Okolicznościowe przemówienie wygłosił John Barr – członek Ciała Kierowniczego Świadków Jehowy[34]. Rozbudowany, trzykondygnacyjny „Dom Betel” służy głównie jako biuro tłumaczeń publikacji Świadków Jehowy, czym zajmuje się 26 osób spośród 52-osobowej rodziny Betel[6][41].
W styczniu 2003 roku do kraju po prawie 37 latach ponownie przyjechali misjonarze, absolwenci Szkoły Gilead: Junko i Hiroshi Aoki, pochodzący z Japonii. Dwa lata później przybyło czterech kolejnych, którzy ukończyli Kurs Usługiwania na Filipinach[42].
W maju 2008 roku zorganizowano pomoc humanitarną dla poszkodowanych przez cyklon Nargis[43]. W miastach Rangun i Basejn powołano Komitety Pomocy Doraźnej, które organizowały ochotników zajmujących się dostarczaniem wody, ryżu i innych artykułów pierwszej potrzeby na tereny dotknięte klęską żywiołową. Zorganizowano również brygady budowlane, które naprawiały i odbudowywały domy współwyznawców. W ciągu kilku miesięcy odbudowano 160 domów oraz 8 Sal Królestwa[44].
W tym samym 2008 roku wydano Chrześcijańskie Pisma Greckie w Przekładzie Nowego Świata w języku birmańskim[45]. Rok później, w dniach od 3 do 6 grudnia 2009 roku, w Rangunie na Stadionie Narodowym, odbył się kongres międzynarodowy Świadków Jehowy pod hasłem „Czuwajcie!”. W kongresie uczestniczyło ponad 5000 osób, w tym blisko 700 delegatów z zagranicy. Wśród mówców na tym kongresie był Gerrit Lösch, członek Ciała Kierowniczego[46].
W 2012 roku w Komitecie Oddziału usługiwali: Kyaw Win, Hla Aung, Jon Sharp, Donald Dewar i Maurice Raj[47].
W styczniu 2014 roku na Stadionie Narodowym w Rangunie odbył się kongres specjalny Świadków Jehowy pod hasłem „Słowo Boże jest prawdą!” z udziałem 7977 obecnych, w tym delegatów z 15 krajów, a 213 osób zostało ochrzczonych[48].
W listopadzie 2015 roku delegacja Świadków Jehowy z Mjanmy brała udział w kongresie specjalnym pod hasłem „Naśladujmy Jezusa!” w tajlandzkim Chiang Mai[49]. W lipcu 2018 roku odbył się kongres „Bądź odważny!” specjalny w Kolombo w Sri Lance z udziałem delegacji z Mjanmy[50].
Literatura biblijna jest tłumaczona na języki: birmański, czin (haka), kareński sgaw oraz 13 innych[5]. Kongresy odbywają się w językach: birmańskim, angielskim, czin (haka), kaczin, luszei i sgaw.
Statystyki |
Liczba głosicieli (w tym pionierów) |
Dane na podstawie oficjalnych raportów o działalności[51][52]:
najwyższa liczba głosicieli osiągnięta w danym roku służbowym[b] (liczby nad słupkami na wykresie)
przeciętna liczba pionierów w danym roku służbowym (ciemniejszym odcieniem, liczby na słupkach wykresu; w przypadku braku miejsca na wykresie liczbę pionierów podano nad wykresem w nawiasie; od 2017 roku podawana jest tylko liczba pionierów pełnoczasowych, bez pomocniczych)
Uwagi |
↑ Zbory i grupy birmańskojęzyczne działają również w Korei Południowej, Malezji, Stanach Zjednoczonych i Tajlandii.
↑ Rok służbowy liczony jest od września poprzedniego roku kalendarzowego do sierpnia danego roku kalendarzowego.
Przypisy |
↑ Dane według wyszukiwarki zborów, na oficjalnej stronie Świadków Jehowy jw.org [dostęp 2014-09-24] .
↑ Dane według wyszukiwarki zborów, na oficjalnej stronie Świadków Jehowy jw.org [dostęp 2014-09-24] .
↑ Myanmar (Birma) – Ilu tam jest Świadków Jehowy. jw.org. [dostęp 2019-01-04].
↑ Watchtower: Sprawozdanie z działalności Świadków Jehowy na całym świecie w roku służbowym 2018. jw.org.
↑ ab Watchtower: Biuro Oddziału w Birmie (Myanmarze). jw.org. [dostęp 2013-12-11].
↑ abcdef Myanmar — Złota Kraina. „Przebudźcie się!”, s. 20, 8 grudnia 2001. ISSN 1234-1169.
↑ ab Rocznik Świadków Jehowy 2013 ↓, s. 85.
↑ George D. Chryssides: The A to Z of Jehovah's Witnesses. Plymouth: Scarecrow Press, Inc., 2008, s. 31. ISBN 978-0-8108-6891-5. (ang.)
↑ Rocznik Świadków Jehowy 2013 ↓, s. 86, 87.
↑ Rocznik Świadków Jehowy 2013 ↓, s. 89.
↑ Rocznik Świadków Jehowy 2013 ↓, s. 101.
↑ abc Rocznik Świadków Jehowy 2013 ↓, s. 89, 90.
↑ Rocznik Świadków Jehowy 2013 ↓, s. 91, 92.
↑ ab Świadkowie Jehowy – głosiciele Królestwa Bożego 1995 ↓, s. 455, 456.
↑ ab Zaufałem Jehowie już w młodości. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”, s. 22, 23, 25, 1 sierpnia 1993.
↑ Rocznik Świadków Jehowy 2013 ↓, s. 94, 95.
↑ Świadkowie Jehowy – głosiciele Królestwa Bożego 1995 ↓, s. 528.
↑ Świadkowie Jehowy – głosiciele Królestwa Bożego 1995 ↓, s. 455, 546.
↑ Rocznik Świadków Jehowy 2013 ↓, s. 95.
↑ 1948 Yearbook of Jehovah’s Witnesses. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, s. 159. (ang.)
↑ Świadkowie Jehowy – głosiciele Królestwa Bożego 1995 ↓, s. 395.
↑ Rocznik Świadków Jehowy 2013 ↓, s. 96.
↑ Rocznik Świadków Jehowy 2013 ↓, s. 101, 102.
↑ Theocracy's increase in Burma. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”, s. 506, 507, 15 sierpnia 1951 (ang.).
↑ 1952 Yearbook of Jehovah’s Witnesses. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 1952, s. 103–105. (ang.)
↑ ab Rocznik Świadków Jehowy 2013 ↓, s. 102, 103.
↑ Rocznik Świadków Jehowy 2013 ↓, s. 103.
↑ Rocznik Świadków Jehowy 2013 ↓, s. 106.
↑ Tony Wills: A People for His Name: A History of Jehovah's Witnesses and an Evaluation. Wyd. II. Morrisville: Lulu Enterprises, Inc., 1967, 2006, s. 237. ISBN 978-1-4303-0100-4. (ang.)
↑ Świadkowie Jehowy – głosiciele Królestwa Bożego 1995 ↓, s. 276, 277.
↑ 1979 Yearbook of Jehovah’s Witnesses. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, s. 62, 64. (ang.)
↑ Rocznik Świadków Jehowy 2013 ↓, s. 111, 112.
↑ Rocznik Świadków Jehowy 2013 ↓, s. 118–120.
↑ abc Bóg ‛dokonuje wielkich rzeczy’— jak się o tym przekonałem. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”, s. 26–29, 1 grudnia 2010. ISSN 1234-1150.
↑ Rocznik Świadków Jehowy 2013 ↓, s. 120–123.
↑ Rocznik Świadków Jehowy 2013 ↓, s. 149.
↑ Watchtower. All Ready to "Go". „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”, s. 30–32, 15 maja 1978 (ang.).
↑ ab Rocznik Świadków Jehowy 2013 ↓, s. 147, 148.
↑ Rola władz zwierzchnich. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”, s. 20, 1 listopada 1990.
↑ Rocznik Świadków Jehowy 2013 ↓, s. 153, 157.
↑ Rocznik Świadków Jehowy 2013 ↓, s. 163.
↑ Rocznik Świadków Jehowy 2013 ↓, s. 157, 159.
↑ Ofiary cyklonu w Birmie otrzymują pomoc. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”, s. 10–12, 1 marca 2009. ISSN 1234-1150.
↑ Rocznik Świadków Jehowy 2013 ↓, s. 163, 164.
↑ Rocznik Świadków Jehowy 2013 ↓, s. 161.
↑ Rocznik Świadków Jehowy 2011. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2011, s. 13. ISBN 978-83-61557-21-0.
↑ Rocznik Świadków Jehowy 2013 ↓, s. 167.
↑ Chcielibyśmy, żeby to trwało wiecznie. jw.org. [dostęp 2015-11-05].
↑ 2015 Thailand Special Convention of Jehovah’s Witnesses (ang.). thailand2015.org.
↑ Watchtower: Kongresy specjalne 2018. jw2018.org, 2017-09-10. [dostęp 2017-09-18].
↑
Dane statystyczne za:
1963 — Raport ze służby świadków Jehowy na całym świecie za rok 1963. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”. LXXXV nr 6, s. 10–13, 1964.
1964 — Sprawozdanie roczne z ogólnoświatowej działalności Świadków Jehowy. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”. LXXXVI nr 8, s. 10–13, 1965.
1965 — Sprawozdanie roczne z ogólnoświatowej działalności Świadków Jehowy. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”. LXXXVII nr 14, s. 8–11, 1966.
1966 — Sprawozdanie roczne z ogólnoświatowej działalności Świadków Jehowy. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”. LXXXVIII nr 5, s. 10–13, 1967.
1967 — Sprawozdanie roczne z ogólnoświatowej działalności Świadków Jehowy. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”. LXXXIX nr 6, s. 10–12, 1968.
1968 — Sprawozdanie roczne z ogólnoświatowej działalności Świadków Jehowy. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”. XC nr 4, s. 10–12, 1969.
1969 — Sprawozdanie roczne z ogólnoświatowej działalności Świadków Jehowy. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”. XCI nr 4, s. 14–19, 1970.
1970 — Sprawozdanie roczne z ogólnoświatowej działalności Świadków Jehowy. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”. XCII nr 4, s. 20–25, 1971.
1971 — Sprawozdanie roczne z ogólnoświatowej działalności Świadków Jehowy. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”. XCIII nr 5, s. 18–23, 1972.
1972 — Sprawozdanie roczne z ogólnoświatowej działalności Świadków Jehowy. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”. XCIV nr 6, s. 22–27, 1973.
1973 — Sprawozdanie roczne z ogólnoświatowej działalności Świadków Jehowy. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”. XCV nr 8, s. 12–17, 1974.
1974 — Sprawozdanie roczne z ogólnoświatowej działalności Świadków Jehowy. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”. XCVI nr 8, s. 14–19, 1975.
1975 — Sprawozdanie roczne z ogólnoświatowej działalności Świadków Jehowy. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”. XCVII nr 8, s. 14–19, 1976.
1976 — Sprawozdanie roczne z ogólnoświatowej działalności Świadków Jehowy. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”. XCVIII nr 8, s. 10–15, 1977.
1977 — Sprawozdanie roczne z ogólnoświatowej działalności Świadków Jehowy. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”. XCIX nr 8, s. 14–19, 1978.
1978 — Sprawozdanie roczne z ogólnoświatowej działalności Świadków Jehowy. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”. C nr 8, s. 8–13, 1979.
1979 — Sprawozdanie roczne z ogólnoświatowej działalności Świadków Jehowy. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”. CI nr 7, s. 16–21, 1980.
1980 — Sprawozdanie roczne z ogólnoświatowej działalności Świadków Jehowy. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”. CII nr 7, s. 18–23, 1981.
1981 — Sprawozdanie roczne z ogólnoświatowej działalności Świadków Jehowy. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”. CIII nr 7, s. 12–17, 1982.
1982 — Sprawozdanie roczne z ogólnoświatowej działalności Świadków Jehowy. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”. CIV nr 7, s. 12–17, 1983.
1983 — Sprawozdanie roczne z ogólnoświatowej działalności Świadków Jehowy. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”. CV nr 8, s. 16–21, 1984.
1984 — Sprawozdanie roczne z ogólnoświatowej działalności Świadków Jehowy. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”. CVI nr 8, s. 20–25, 1985.
1985 — Sprawozdanie roczne z ogólnoświatowej działalności Świadków Jehowy. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”. CVII nr 5, s. 20–25, 1986.
1986 — Sprawozdanie roczne z ogólnoświatowej działalności Świadków Jehowy. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”. CVIII nr 3, s. 6–11, 1987.
1987 — Sprawozdanie roczne z ogólnoświatowej działalności Świadków Jehowy. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”. CIX nr 3, s. 12–17, 1988.
1988 — Sprawozdanie z działalności Świadków Jehowy na całym świecie w roku służbowym 1988. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”, s. 4–7, 15 lutego 1989.
1989 — Sprawozdanie z działalności Świadków Jehowy na całym świecie w roku służbowym 1989. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”, s. 20–23, 1 stycznia 1990.
1990 — Sprawozdanie z działalności Świadków Jehowy na całym świecie w roku służbowym 1990. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”, s. 18–21, 1 stycznia 1991.
1991 — Sprawozdanie z działalności Świadków Jehowy na całym świecie w roku służbowym 1991. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”, s. 10–13, 1 stycznia 1992.
1992 — Sprawozdanie z działalności Świadków Jehowy na całym świecie w roku służbowym 1992. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”, s. 12–15, 1 stycznia 1993.
1993 — Rocznik Świadków Jehowy 1994. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 1994, s. 34–41.
1994 — Rocznik Świadków Jehowy 1995. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 1995, s. 34–41.
1995 — Rocznik Świadków Jehowy 1996. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 1996, s. 34–41. ISBN 83-904630-5-9.
1996 — Rocznik Świadków Jehowy 1997. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 1997, s. 34–41. ISBN 83-86930-08-X.
1997 — Rocznik Świadków Jehowy 1998. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 1998, s. 32–39. ISBN 83-86930-18-7.
1998 — Rocznik Świadków Jehowy 1999. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 1999, s. 32–39. ISBN 83-86930-29-2.
1999 — Rocznik Świadków Jehowy 2000. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2000, s. 32–39. ISBN 83-86930-36-5.
2000 — Rocznik Świadków Jehowy 2001. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2001, s. 32–39. ISBN 83-86930-44-6.
2001 — Rocznik Świadków Jehowy 2002. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2002, s. 32–39. ISBN 83-86930-54-3.
2002 — Rocznik Świadków Jehowy 2003. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2003, s. 32–39. ISBN 83-86930-60-8.
2003 — Rocznik Świadków Jehowy 2004. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2004, s. 32–39. ISBN 83-86930-72-5.
2004 — Rocznik Świadków Jehowy 2005. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2005, s. 32–39. ISBN 83-86930-76-4.
2005 — Rocznik Świadków Jehowy 2006. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2006, s. 32–39. ISBN 83-86930-83-7.
2006 — Rocznik Świadków Jehowy 2007. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2007, s. 32–39. ISBN 83-86930-89-6.
2007 — Rocznik Świadków Jehowy 2008. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2008, s. 32–39. ISBN 83-86930-93-4.
2008 — Rocznik Świadków Jehowy 2009. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2009, s. 32–39. ISBN 978-83-61557-00-5.
2009 — Rocznik Świadków Jehowy 2010. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2010, s. 32–39. ISBN 978-83-61557-06-7.
2010 — Rocznik Świadków Jehowy 2011. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2011, s. 40–47. ISBN 978-83-61557-21-0.
2011 — Rocznik Świadków Jehowy 2012. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2012, s. 44–51. ISBN 978-83-61557-26-5.
2012 — Rocznik Świadków Jehowy 2013. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2013, s. 180–187. ISBN 978-83-61557-32-6.
2013 — Rocznik Świadków Jehowy 2014. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2014, s. 178–187.
2014 — Rocznik Świadków Jehowy 2015. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2015, s. 178–187.
2015 — Rocznik Świadków Jehowy 2016. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2016, s. 178–187.
2016 — Rocznik Świadków Jehowy 2017. Towarzystwo Strażnica, 2016, s. 178–187.
2017 — Ilu Świadków Jehowy jest na całym świecie. jw.org. [dostęp 2018-01-11]. – podstrony dla poszczególnych krajów
↑
Oraz za:
1952 Yearbook of Jehovah’s Witnesses. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 1952, s. 103–105. (ang.)
1953 Yearbook of Jehovah’s Witnesses. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 1953, s. 30–35. (ang.)
1954 Yearbook of Jehovah’s Witnesses. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 1954, s. 32–37. (ang.)
1955 Yearbook of Jehovah’s Witnesses. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 1955, s. 34–39. (ang.)
1956 Yearbook of Jehovah’s Witnesses. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 1956, s. 32–37. (ang.)
1957 Yearbook of Jehovah’s Witnesses. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 1957, s. 36–41. (ang.)
1958 Yearbook of Jehovah’s Witnesses. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 1958, s. 40–47. (ang.)
1959 Yearbook of Jehovah’s Witnesses. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 1959, s. 52–59. (ang.)
1960 Yearbook of Jehovah’s Witnesses. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 1960, s. 105. (ang.)
1962 Yearbook of Jehovah’s Witnesses. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 1962, s. 102. (ang.)
Bibliografia |
- Watchtower: Rocznik Świadków Jehowy: 2013. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2013, s. 79–173.
- Watchtower: Świadkowie Jehowy – głosiciele Królestwa Bożego: 1995. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 1995. ISBN 83-903551-0-8.
- 1979 Yearbook of Jehovah’s Witnesses. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 1979, s. 62–75. (ang.)
Rocznik Świadków Jehowy: 1994–2017
Linki zewnętrzne |
- Watchtower: Świadkowie Jehowy na całym świecie. Mongolia. jw.org. [dostęp 2017-04-11].
Jehovah's Witnesses - Memorial attendance, continued..., adherents.com (ang.)
Jehovah's Witnesses Interactive Map of the Worldwide Work – interaktywna mapa z danymi statystycznymi z lat 2002–2008 (ang.)
| ||||
