Petersburg







Na tę stronę wskazuje przekierowanie z „Leningrad”. Zobacz też: inne znaczenia słów Leningrad, Petersburg.



















































Petersburg
Санкт-Петербург


Ilustracja
twierdza Pietropawłowska, gmach Sztabu Głównego, sobór monasteru Smolnego, sobór Świętej Trójcy, pomnik Piotra Wielkiego, pałac Zimowy











Herb

Flaga

Herb

Flaga


Państwo

 Rosja

Gubernator

Gieorgij Połtawczenko
Powierzchnia
1399 km²
Wysokość
3 m n.p.m.
Populacja (2010)
• liczba ludności
• gęstość


5,323,300 (2017)
3541 os./km²

Nr kierunkowy
7812

Kod pocztowy
190000-199406

Tablice rejestracyjne
78, 98 w prawym górnym rogu nad flagą Rosji i literami RUS
Podział miasta
20 rejonów


Położenie na mapie Rosji


Mapa lokalizacyjna Rosji

Petersburg

Petersburg





Ziemia59°56′N 30°16′E/59,933333 30,266667

Strona internetowa

Portal Portal Rosja

Petersburg (forma zalecana)[1], Sankt Petersburg (egzonim wariantowy)[2] (ros. Санкт-Петербург, Sankt-Pietierburg, potocznie Петербург, Pietierburg, Пи́тер, Pitier; dawniej Piotrogród, ros. Петроград, Leningrad, ros. Ленинград) – miasto w Rosji, położone w delcie Newy nad Zatoką Fińską na terytorium zawierającym m.in. ponad 40 wysp. W latach 1712–1918 stolica Imperium Rosyjskiego. Powierzchnia 1439 km², liczba ludności 5 323 300[3].


Petersburg jest miastem wydzielonym Federacji Rosyjskiej i stanowi jej odrębny podmiot. Jest stolicą Północno-Zachodniego Okręgu Federalnego i obwodu leningradzkiego, chociaż sam do niego nie należy.




Spis treści






  • 1 Nazwa


  • 2 Charakterystyka


  • 3 Części miasta


  • 4 Historia miasta


    • 4.1 Wiek XVIII


    • 4.2 Wiek XIX


    • 4.3 Wiek XX




  • 5 Demografia


  • 6 Zabytki


    • 6.1 Zabytkowe świątynie




  • 7 Nauka i kultura


  • 8 Gospodarka


  • 9 Transport


  • 10 Sport


  • 11 Polonica


  • 12 Wojsko


  • 13 Współpraca zagraniczna


  • 14 Ludzie związani z miastem


  • 15 Galeria


  • 16 Przypisy


  • 17 Bibliografia


  • 18 Linki zewnętrzne





Nazwa |


Nazwa miasta w ciągu wieków ulegała zmianie. Pierwotnie na cześć św. Piotra miasto nazywało się Сан(к)тпитербурхъ, co było wzorowane na niderlandzkiej wymowie Sint Petersburg, a wynikało z faktu, iż car Piotr I w młodości przebywał przez pewien czas w Holandii. Później ustabilizowała się nazwa w obecnym odniemieckim brzmieniu.




Sowiecka nazwa Leningrad w petersburskim porcie morskim w 2009


Po wybuchu I wojny światowej, 31 sierpnia 1914 roku[4] niemiecko brzmiącą nazwę zamieniono ze względów patriotycznych na jej rosyjskie tłumaczenie Piotrogród (Петроград). Prawie dziesięć lat później, 26 stycznia 1924 Piotrogród stał się Leningradem – w ten sposób uczczono pamięć Włodzimierza Lenina, zmarłego przywódcy Rosji Radzieckiej. 6 września 1991 miastu przywrócono dawną nazwę[5][6].


Piter (Пи́тер) – to z kolei nieoficjalna, pieszczotliwa, potoczna nazwa miasta, która funkcjonowała już w XIX wieku, było używane zarówno w czasach radzieckich, jak też obecnie. Stosuje się też określenia Культурная столица (Stolica Kultury), Северная столица (Północna Stolica), Вторая столица (Druga Stolica), Северная Венеция (Wenecja Północy), Северная Пальмира (Palmyra Północy), Петрополь (Pietropolis), Невоград (Newograd), Окно в Европу (Okno do Europy).


Zalecaną polską nazwą miasta (egzonimem), zgodnie z ustaleniami Komisji Standaryzacji Nazw Geograficznych jest tradycyjna forma Petersburg[1]. W 2006 Komisja dopuściła używanie egzonimu wariantowego Sankt Petersburg, w dalszym ciągu zalecając w języku polskim używanie nazwy Petersburg[2].



Charakterystyka |




Miasto widziane z tarasu soboru św. Izaaka


Petersburg jest największym po Moskwie ośrodkiem gospodarczym, kulturalnym i naukowym Rosji, jednak pod względem odwiedzin turystów przewyższa stolicę, i tak np. w 2004 było ich 3,4 mln. Przez UNESCO został ogłoszony ósmym najbardziej atrakcyjnym turystycznie miastem świata, m.in. w związku z opiniami, że jest jednym z najwspanialszych zespołów urbanistycznych świata.


Kilkadziesiąt wysp, na których leży Petersburg, spiętych jest 396 mostami, z których 14 największych jest co noc otwieranych w celu umożliwienia statkom przedostania się na jezioro Ładoga. Z tego względu nazywany bywa Wenecją Północy.


W mieście istnieje 41 szkół wyższych, w tym Petersburski Uniwersytet Państwowy, ponad 170 instytucji naukowo-badawczych, ponad dwa tysiące bibliotek (w tym Biblioteka im. Michaiła Sałtykowa-Szczedrina), obserwatorium astronomiczne Pułkowo, Teatr Maryjski, który w latach 1920–1992 funkcjonował jako Teatr Opery i Baletu im. Sergieja Kirowa. Funkcjonuje ciesząca się światową sławą filharmonia, założona w 1862.


Petersburg jest jednym z głównych centrów muzealnych świata. Swoje zasoby udostępnia jedno z trzech największych muzeów świata – Ermitaż – a ponadto Państwowe Muzeum Rosyjskie, Muzeum Antropologii i Etnografii (Kunstkamera) oraz kilkaset mniejszych. W pobliżu miasta znajdują się liczne miejscowości turystyczno-wypoczynkowe z kompleksami parkowo-pałacowymi byłych carów Rosji: Carskie Sioło, Peterhof, Pawłowsk, Zielenogorsk, Gatczyna.



Części miasta |






















































































































































Lp.
nazwa rejonu
nazwa rosyjska
mieszkańców:
1 stycznia 2004
mieszkańców:
1 stycznia 2005
1
admirałtiejskij
Адмиралтейский район
184.400
181.704
2
centralnyj
Центральный район
231.100
225.821
3
krasnogwardiejskij
Красногвардейский район
330.200
327.484
4
krasnosielskij
Красносельский район
304.300
302.890
5
frunzienskij
Фрунзенский район
402.700
398.994
6
kalininskij
Калининский район
467.200
464.570
7
kirowskij
Кировский район
336.100
332.413
8
kołpinskij
Колпинский район
174.800
176.213
9
kronsztadskij
Кронштадтский район
43.100
42.992
10
kurortnyj
Курортный район
67.100
67.235
11
łomonosowskij
Ломоносовский район
37.300
37.420
12
moskowskij
Московский район
272.400
268.873
13
niewskij
Невский район
434.500
435.097
14
pawłowskij
Павловский район
16.100
16.006
15
pietrodworcowyj
Петродворцовый район
76.800
77.574
16
pietrogradskij
Петроградский район
131.500
128.469
17
primorskij
Приморский район
397.500
401.609
18
puszkinskij
Пушкинский район
101.000
103.009
19
wasileostrowskij
Василеостровский район
198.700
196.815
20
wyborgskij
Выборгский район
417.300
414.812


Historia miasta |



Wiek XVIII |




Grawiura: St. Petersburg i Newa 1753. Valeriani Joseph i Machaew Michaił Iwanowicz



Historyczne mapy miasta:




Mapa miasta z 1744




Mapa miasta z 1776




Mapa St. Petersburga, Meyers Konversationslexikon, 1888




Mapa St. Petersburga i jego okolic, Meyers Konversationslexikon, 1888




Plan Leningradu z 1978







Pomnik Piotra Wielkiego


Sprawą prestiżową dla władców Rosji z dynastii Romanowów było uzyskanie dostępu do Morza Bałtyckiego. Przez ponad sto lat kolejni carowie bezskutecznie starali się osiągnąć wyznaczony cel. Dopiero w okresie rządów Piotra I Rosjanie znaleźli się nad Bałtykiem. Dzięki wojnie północnej, którą toczył ze Szwedami w latach 1701-1721 oraz zwycięstwie w bitwie pod Połtawą w 1709, a także korzystnych ustaleniach pokoju w Nystad (fin. Uusikaupunki), mógł przystąpić do zagospodarowywania nadmorskich obszarów.


Głównym marzeniem cara było zbudowanie od podstaw miasta, które miało świadczyć o narodzinach potęgi państwa rosyjskiego. Prace budowlane, w których brali udział najwybitniejsi architekci ówczesnej Europy, rozpoczęły się już w 1703 na zdobytej rok wcześniej od Szwecji Wyspie Zajęczej (fin. Jänissaari), położonej w Ingrii u ujścia Newy. Był to obszar podmokły i słabo zaludniony, toteż osuszenie tych terenów było podstawowym wyzwaniem dla budowniczych. Pierwszą budowlą wzniesioną na obszarze Wyspy Zajęczej była Twierdza Pietropawłowska, którą rozpoczęto wznosić na mocy rozkazu cara z dnia 16 maja (27 maja według kalendarza gregoriańskiego) 1703. Dzień ten jest uznawany za datę założenia miasta. Na płycie kamiennej specjalnie przygotowanej na tę uroczystość wyryto następujący napis:


Roku pańskiego 1703, 16 maja założone zostało przez cara i wielkiego księcia Piotra Aleksiejewicza miasto Sankt-Petersburg.

Caryca Elżbieta kazała wybudować sobie w Petersburgu pałac, wzorowany na francuskim Wersalu – tzw. Pałac Zimowy. Jako pierwsza zamieszkała w nim cesarzowa Katarzyna II.



Wiek XIX |


  • dekabryści


Wiek XX |



  • krwawa niedziela (Petersburg 1905)

  • rewolucja lutowa 1917

  • rewolucja październikowa

  • zamach na Siergieja Kirowa rozpoczął wielki terror, wiele ofiar pochowano w Lewaszowie

  • blokada Leningradu


  • Anatolij Sobczak mer, współpracował z Władimirem Putinem



Demografia |


Skład narodowościowy:








w 1897[7]:




  1. Rosjanie - 1 094 029 (86,49%)


  2. Niemcy - 50 780 (4,01%)


  3. Polacy - 36 729 (2,90%)


  4. Finowie - 21 006 (1,66%)


  5. Estończycy - 12 238 (0,97%)


  6. Żydzi - 12 037 (0,95%)


  7. Łotysze - 6 277 (0,50%)


  8. Ukraińcy - 5 203 (0,41%)


  9. Tatarzy - 4 942 (0,39%)


  10. Szwedzi - 4 623 (0,37%)



w 1939:



  1. Rosjanie - 2 775 979 (86,99%)

  2. Żydzi - 201 542 (6,32%)

  3. Ukraińcy - 54 660 (1,71%)


  4. Białorusini - 32 353 (1,01%)

  5. Tatarzy - 31 506 (0,99%)

  6. Polacy - 20 605 (0,65%)

  7. Estończycy - 15 161 (0,48%)

  8. Niemcy - 10 104 (0,32%)

  9. Łotysze - 9 554 (0,30%)

  10. Finowie - 7 923 (0,25%)



w 1979[8]:



  1. Rosjanie - 4 097 629 (89,69%)

  2. Żydzi - 142 730 (3,12%)

  3. Ukraińcy - 117 412 (2,57%)

  4. Białorusini - 81 575 (1,79%)

  5. Tatarzy - 39 403 (0,86%)

  6. Polacy - 9 607 (0,21%)


  7. Ormianie - 7 995 (0,18%)

  8. Estończycy - 6 237 (0,14%)


  9. Czuwasze - 6 057 (0,13%)

  10. Finowie - 5 719 (0,13%)



w 2010:



  1. Rosjanie - 3 908 753 (79,10%)

  2. Ukraińcy - 64 446 (1,32%)

  3. Białorusini - 38 136 (0,78%)

  4. Tatarzy - 30 857 (0,63%)

  5. Żydzi - 24 132 (0,49%)


  6. Uzbecy - 20 345 (0,42%)

  7. Ormianie - 19 971 (0,41%)


  8. Azerowie - 17 717 (0,36%)


  9. Tadżycy - 12 072 (0,25%)


  10. Gruzini - 8 274 (0,17%)




Zabytki |





Twierdza Pietropawłowska





Pałac Zimowy




Zespół pałacowo-ogrodowy Peterhof



  • Twierdza Pietropawłowska

  • Pałac Zimowy


  • Pałac Marmurowy – miejsce zamieszkania króla Polski Stanisława Augusta Poniatowskiego po rozbiorach Polski

  • Zespół pałacowo-ogrodowy Peterhof

  • Zespół pałacowy Oranienbaum


  • Kunstkamera – najstarsze muzeum w Rosji

  • Zamek Michajłowski

  • Gmach Admiralicji

  • Gmach Sztabu Głównego

  • Pałac Taurydzki

  • Filharmonia Petersburska


  • Teatr Aleksandryjski na placu Ostrowskiego

  • Cmentarz Tichwiński

  • Most Bolszeochtinskij



Zabytkowe świątynie |




  • Kościół św. Katarzyny – miejsce pochówku króla Stanisława Augusta w l. 1798-1938

  • Sobór Kazańskiej Ikony Matki Bożej

  • Sobór św. Izaaka

  • Sobór Zmartwychwstania Pańskiego

  • Wielka Synagoga Chóralna

  • Świątynia buddyjska w Sankt Petersburgu

  • Meczet w Petersburgu

  • Sobór Świętej Trójcy



Nauka i kultura |



 Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.

W Leningradzie funkcjonowała Leningradzka Szkoła Choreografii[9].



Gospodarka |


Dzięki dogodnemu położeniu geograficznemu rozwinął się w nim przemysł stoczniowy (np. Stocznia Bałtycka), maszynowy (Zakłady Elektrosiła, Zakłady Kirowskie), elektrotechniczny i elektroniczny, hutnictwo żelaza i metali kolorowych, przemysł chemiczny, a zwłaszcza gumowy, włókienniczy, odzieżowy, skórzano-obuwniczy, poligraficzny, drzewny, papierniczy, materiałów budowlanych oraz spożywczy. W Petersburgu znajduje się zatrudniająca 6700 osób fabryka aut, w której produkowany jest model Chevrolet Cruze.



Transport |





Metro – stacja Awtowo


Petersburg jest wielkim węzłem kolejowym i drogowym oraz jednym z największych portów morskich Rosji. Port rzeczny połączony jest drogami wodnymi z morzami: Białym, Azowskim, Kaspijskim i Czarnym. Znajduje się tu także międzynarodowy port lotniczy Pułkowo.



  • Metro w Petersburgu

  • Tramwaje w Petersburgu


  • Pulkovo Airlines – linia lotnicza


  • Rossiya – linia lotnicza



Sport |





Stadion Kriestowskij



 Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.


 Z tym tematem związana jest kategoria: Sport w Sankt Petersburgu.

Miasto jest jednym z centrów sportowych Rosji. Istnieje tu Petersburski Kompleks Sportowo-Koncertowy. Działają tutaj kluby Zenit Petersburg (piłka nożna), SKA Sankt Petersburg (mający sekcję hokeja na lodzie oraz piłki nożnej), Dynamo Petersburg, Spartak Petersburg (koszykówka). W mieście rozgrywany jest także tenisowy turniej Sankt Petersburg Open. W rejonie miasta działa także skocznia narciarska Kawgołowo.



Polonica |



  • W Twierdzy Pietropawłowskiej po insurekcji kościuszkowskiej byli więzieni Tadeusz Kościuszko, Julian Ursyn Niemcewicz i Jan Kiliński.

  • W Pałacu Marmurowym po rozbiorach Polski w ostatnich latach życia zamieszkiwał król Polski Stanisław August Poniatowski.

  • W XVIII-wiecznym kościele św. Katarzyny został pochowany król Stanisław August Poniatowski. Spoczywał tu do 1938 r.

  • W Petersburgu znajdują się pomnik Adama Mickiewicza oraz kamienica, w której mieszkał od kwietnia 1828 do maja 1829 (pobyt upamiętnia tablica na ścianie budynku).

  • W Petersburgu ostatnie lata życia spędziła i zmarła polska kompozytorka Maria Szymanowska.

  • W 1857 zostało zawiązane Koło Oficerów Polskich w Petersburgu.

  • W 1908 została założona w Petersburgu jedna z najstarszych polskich korporacji akademickich – Sarmatia.




Wojsko |


Miasto jest siedzibą dowództwa Zachodniego Okręgu Wojskowego Sił Zbrojnych Federacji Rosyjskiej[10].



Współpraca zagraniczna |








  • Serbia Belgrad (Serbia)


  • Wielka Brytania Birmingham (Wielka Brytania)


  • Indie Mumbaj (Indie)


  • Węgry Debreczyn (Węgry)


  • Niemcy Drezno (Niemcy)


  • Tadżykistan Duszanbe (Tadżykistan)


  • Polska Gdańsk (Polska)


  • Niemcy Hamburg (Niemcy)


  • Francja Hawr (Francja)


  • Iran Isfahan (Iran)


  • Słowacja Koszyce (Słowacja)


  • Polska Kraków (Polska)


  • Stany Zjednoczone Lansing (Stany Zjednoczone)


  • Stany Zjednoczone Los Angeles (Stany Zjednoczone)


  • Ukraina Lwów (Ukraina)


  • Armenia Erywań (Armenia)





  • Słowenia Maribor (Słowenia)


  • Włochy Mediolan (Włochy)


  • Australia Melbourne (Australia)


  • Japonia Osaka (Japonia)


  • Bułgaria Płowdiw (Bułgaria)


  • Holandia Rotterdam (Holandia)


  • Ukraina Sewastopol[11]


  • Bułgaria Sofia (Bułgaria)


  • Turcja Stambuł (Turcja)


  • Stany Zjednoczone St. Petersburg (Stany Zjednoczone)


  • Finlandia Turku (Finlandia)


  • Stany Zjednoczone Westport (Stany Zjednoczone)


  • Bułgaria Warna (Bułgaria)


  • Polska Warszawa (Polska)


  • Litwa Wilno (Litwa)


  • Chorwacja Zagrzeb (Chorwacja)


  • Korea Północna Namp'o (Korea Północna)




Ludzie związani z miastem |



 Z tym tematem związana jest kategoria: Ludzie związani z Petersburgiem.


Galeria |




Przypisy |




  1. ab Nazewnictwo geograficzne świata. T. 6: Białoruś, Rosja, Ukraina. Warszawa: Główny Geodeta Kraju, 2005. ISBN 83-239-9020-4. [dostęp 2009-07-04].


  2. ab Zmiany w polskim nazewnictwie geograficznym świata od 2001.


  3. dane Federalnej Służby Statystyki Państwowej na 1 stycznia 2010.


  4. Ludwik Bazylow, Polacy w Petersburgu, 1984, s. 410.


  5. Указ Президиума ВС РСФСР от 06.09.91 N 1643-1 О возвращении городу Ленинграду его исторического названия Санкт Петербург.


  6. Według: Anna Reid „Leningrad. Tragedia oblężonego miasta 1941-1944” strona 566, Wydawnictwo Literackie 2012, ​ISBN 978-83-08-04729-3​, zmiana nazwy nastąpiła z dniem 1 października 1991, a poprzedziło je „zacięte” referendum.


  7. Demoscope Weekly - Annex. Statistical indicators reference, demoscope.ru [dostęp 2017-11-26] .


  8. Демоскоп Weekly - Приложение. Справочник статистических показателей, demoscope.ru [dostęp 2017-11-26] .


  9. Abrosimow 2009 ↓.


  10. Указ Президента РФ от 20.09.2010 № 1144 «О военно-административном делении Российской Федерации»


  11. Севастополь и Санкт-Петербург - города-побратимы. Города славы Русского Флота (ros.). sevpatriot.ru, 2010-05-26. [dostęp 2014-07-25].



Bibliografia |


  • Igor Abrosimow: Советская Россия: 1917-1991 - государство, политика, экономика, наука, культура, литература, искусство. proza.ru, 2009.


Linki zewnętrzne |



  • strona administracji miasta

  • Sankt Petersburg po polsku

  • poPetersburgu.pl

  • Polski miesięcznik w Sankt Petersburgu

  • „Sankt Petersburg 1900 – fotokatalog stolicy cesarskiej Rosji”

  • Kunstkamera – Muzeum Antropologii i Etnografii


  • Strona Ermitażu (ros. • ang. • niderl. • fr. • wł.)


  • Mapy miasta (ang. • ros.)


  • petersburg-bridges.com (ang.)

  • kilka zbiorów zdjęć zabytków Petersburga


  • Petersburg w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. VIII: Perepiatycha – Pożajście. Warszawa 1887.











Popular posts from this blog

Быков, Василий Иванович (Герой Советского Союза)

Димитровград (Россия)

交通事故