Stanisław Terlecki
.mw-parser-output .infobox td>.kariera td{padding:2px}.mw-parser-output .kariera td:nth-child(1){min-width:61px}.mw-parser-output .kariera td:nth-child(2){width:100%}.mw-parser-output .kariera td:nth-child(3){text-align:right}.mw-parser-output .kariera td:nth-child(4){text-align:right}
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Pełne imię i nazwisko | Stanisław Andrzej Terlecki | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Data i miejsce urodzenia | 13 listopada 1955 Warszawa | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Data i miejsce śmierci | 28 grudnia 2017 Łódź | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Wzrost | 176 cm | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Pozycja | lewoskrzydłowy, rozgrywający | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Kariera juniorska | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Kariera seniorska | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Kariera reprezentacyjna | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Kariera trenerska | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
grób Stanisława Terleckiego na Cmentarzu Wolskim
Stanisław Andrzej Terlecki (ur. 13 listopada 1955 w Warszawie, zm. 28 grudnia 2017 w Łodzi) – polski piłkarz grający na pozycji napastnika lub pomocnika.
Spis treści
1 Życiorys
1.1 Wczesne lata
1.2 Kariera
2 Życie prywatne
3 Przypisy
4 Bibliografia
Życiorys |
Wczesne lata |
Urodził się w Warszawie[1] jako najmłodsze z trojga dzieci Teresy i Teofila Terleckich[2]. Jego starszy brat Jerzy zginął tragicznie jako kilkuletni chłopiec, a starsza siostra Anna wyjechała do Australii. Jego rodzice pochodzili z Kresów[2]. Po wojnie rodzina Terleckich osiedliła się w Piastowie. Babcia ze strony matki nazywała się Wiktoria Chamier-Gliszczyńska[2]. Jego dziadek ze strony ojca, Józef, był oficerem w armii austro-węgierskiej[2].
Kariera |
Był wychowankiem szkółki Warszawskiego OZPN (Młodzieżowy Ośrodek Piłkarski), a jego pierwszym klubem była Stal-FSO Warszawa[3].
W 1973 przeszedł do drużyny zza miedzy, Gwardii. Po dwóch latach opuścił Warszawę i przeniósł się do Łódzkiego Klubu Sportowego[3]. W łódzkim zespole grał w I lidze do 1980[4]. W sumie w reprezentacji w latach 1976-1980 rozegrał 29 spotkań[5]. Strzelił w nich 7 goli. Trzy kolejne zdobył w meczach, które nie były uznane za oficjalne (w 1979 z Czechosłowacją i w 1980 z Irakiem - 2)[3].
Uważany za osobę bezkompromisową zarówno na boisku jak i poza nim, co utrudniło mu karierę, a w latach osiemdziesiątych XX w. ostatecznie ją złamało[6]. Nigdy nie zagrał w MŚ w piłce nożnej. Przed rozgrywanymi w Argentynie został kontuzjowany[7], a dwa lata później został odsunięty od reprezentacji po słynnej aferze na Okęciu, w której wstawił się za Józefem Młynarczykiem[6], który miał nie pojechać na zgrupowanie do Włoch, i do kadry już nie wrócił.
W 1981, niechciany w Polsce, wyjechał do USA, gdzie występował w zespołach Golden Bay Earthquakes oraz New York Cosmos[3]. Już po trzydziestce wrócił do kraju i ŁKS. W 1988 został zawodnikiem stołecznej Legii Warszawa, z którą zdobył dwa krajowe puchary. W 1990 ponownie wrócił do ŁKS, tym razem na 4 mecze. W następnym sezonie widniał w kadrze Polonii Warszawa, by zakończyć karierę w 1993. Następnie występował (amatorsko) w drużynie „ADA bis KP Bielany Warszawa”, która w sezonie 2005/2006 grała w warszawskiej klasie A.
W 1999 krótko był trenerem w Gwardii[6]. Pod koniec lat 90. został prezesem i trenerem GLKS Nadarzyn[8][9]. Od 2015 przez dwa i pół roku prowadził zajęcia piłkarskie z dziećmi w ramach umowy z Miejskim Ośrodkiem Sportu i Rekreacji w Łodzi[10].
W 2006 napisał autobiografię Pele, Boniek i Ja opowiadającą o jego życiu i historiach z tego życia wziętych[3].
Bez powodzenia kandydował do Sejmu w 1993 z listy Kongresu Liberalno-Demokratycznego, w 1997 i 2007 z listy Polskiego Stronnictwa Ludowego i w 2001 z listy Ligi Polskich Rodzin oraz do sejmiku województwa mazowieckiego w 2006 z listy Wspólnoty Samorządowej Województwa Mazowieckiego.
Zmarł 28 grudnia 2017 w Łodzi w wieku 62 lat[11]. Pochowany na Cmentarzu Wolskim w Warszawie.
Mecze i gole w reprezentacji | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Lp. | Data | Miasto | Przeciwnik | Akcja | Wynik | Grał | Rozgrywki |
| 1. | 16.10.1976 | Porto | 2:0 | 75' | el. MŚ 1978 | ||
| 2. | 31.10.1976 | Warszawa | 5:0 | 90' | el. MŚ 1978 | ||
| 3. | 13.04.1977 | Budapeszt | 1:2 | 72' | towarzyski | ||
| 4. | 24.04.1977 | Dublin | 0:0 | 90' | towarzyski | ||
| 5. | 15.05.1977 | Limassol | 3:1 | 66' | el. MŚ 1978 | ||
| 6. | 29.05.1977 | Buenos Aires | 1:3 | 57' | towarzyski | ||
| 7. | 12.06.1977 | La Paz | 2:1 | 90' | towarzyski | ||
| 8. | 19.06.1977 | São Paulo | 1:3 | 45' | towarzyski | ||
| 9. | 24.08.1977 | Wiedeń | 1:2 | 90' | towarzyski | ||
| 10. | 07.09.1977 | Wołgograd | 1:4 | 90' | towarzyski | ||
| 11. | 26.04.1978 | Warszawa | 1:0 | 31' | towarzyski | ||
| 12. | 30.08.1978 | Helsinki | 1:0 | 45' | towarzyski | ||
| 13. | 15.11.1978 | Wrocław | 2:0 | 90' | el. ME 1980 | ||
| 14. | 02.05.1979 | Chorzów | 2:0 | 45' | el. ME 1980 | ||
| 15. | 19.08.1979 | Słupsk | 5:0 | 90' | towarzyski | ||
| 16. | 27.08.1979 | Warszawa | 3:0 | 78' | towarzyski | ||
| 17. | 12.09.1979 | Lozanna | 2:0 | 90' | el. ME 1980 | ||
| 18. | 26.09.1979 | Chorzów | 1:1 | 90' | el. ME 1980 | ||
| 19. | 10.10.1979 | Kraków | 2:0 | 53' | el. ME 1980 | ||
| 20. | 17.10.1979 | Amsterdam | 1:1 | 90' | el. ME 1980 | ||
| 21. | 13.05.1980 | Frankfurt | 1:3 | 90' | towarzyski | ||
| 22. | 28.05.1980 | Poznań | 1:0 | 45' | towarzyski | ||
| 23. | 22.06.1980 | Warszawa | 3:0 | 90' | towarzyski | ||
| 24. | 29.06.1980 | São Paulo | 1:1 | 90' | towarzyski | ||
| 25. | 02.07.1980 | Santa Cruz | 1:0 | 48' | towarzyski | ||
| 26. | 09.07.1980 | Bogota | 4:1 | 90' | towarzyski | ||
| 27. | 24.09.1980 | Chorzów | 1:1 | 4' | towarzyski | ||
| 28. | 12.10.1980 | Buenos Aires | 1:2 | 71' | towarzyski | ||
| 29. | 19.11.1980 | Kraków | 5:1 | 66' | towarzyski | ||
Życie prywatne |
Miał czworo dzieci – synów Stanisława, Macieja (również piłkarze) oraz Tomasza i córkę Annę Marię.
Przypisy |
↑ Piotr Bobakowski (2017-12-28): Gdyby dziś grał w Barcelonie, byłby lepszy od Messiego! Najlepsze cytaty ze Stanisława Terleckiego (pol.). WP SportoweFakty. [dostęp 2017-12-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-12-28)].
↑ abcd Anna Gronczewska (2015-04-05): Stanisław Terlecki: upadał w swym życiu kilka razy, czy tym razem uda mu się podnieść? (pol.). Dziennik Bałtycki. [dostęp 2017-12-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-12-28)].
↑ abcde Nie żyje Stanisław Terlecki. Miał 62 lata (pol.). MSN. [dostęp 2017-12-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-12-28)].
↑ Upadał w swym życiu kilka razy, czy tym... (pol.). Dziennik Bałtycki. [dostęp 2017-12-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-12-28)].
↑ Former Poland footballer Stanisław Terlecki dies aged 62 (ang.). Thenews.pl. [dostęp 2017-12-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-12-28)].
↑ abc Nie żyje Stanisław Terlecki. Miał 62 lata (pol.). Sport.pl. [dostęp 2017-12-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-12-28)].
↑ Stanisław Terlecki (13.11.1955 - 28.12.2017)
↑ Administrator GLKS: Stanisław Terlecki nie żyje (pol.). siatkowka.glksnadarzyn.pl. [dostęp 2018-01-27].
↑ Rafał Nahorny: T JAK TERLECKI. NIEDOKOŃCZONY ALFABET STAŚKA (pol.). przegladsportowy.pl. [dostęp 2018-01-27].
↑ Roman Kołtoń: Drybler Nikodem, czyli przypowieść o Staszku Terleckim (pol.). polsatsport.pl. [dostęp 2017-12-28].
↑ Dariusz Kuczmera (2017-12-28): Nie żyje Stanisław Terlecki. Wybitny piłkarz ŁKS Łódź i reprezentant Polski miał 62 lata (pol.). Dziennik Bałtycki. [dostęp 2017-12-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-12-28)].
Bibliografia |
Andrzej Gowarzewski oraz Zbigniew Mucha i Bożena Lidia Szmel: Legia najlepsza jest... Prawie 100 lat prawdziwej historii, Katowice 2013, str. 356.- Gowarzewski Andrzej, Szczepłek Stefan, Szmel Bożena Lidia: Polonia, Warszawianka, Gwardia, Prawdziwa historia trzech klubów. GiA, Katowice, 2003. ISBN 83-88232-06-1.
- Stanisław Terlecki i Rafał Nahorny: Pele, Boniek i ja, Wydawnictwo Zysk i S-ka, Poznań 2006.
- Andrzej Gowarzewski: Biało-Czerwoni. Dzieje piłkarskiej reprezentacji Polski 1921-2018. Katowice: Wydawnictwo GiA, 2017. ISBN 978-83-88232-54-1.
|
Kontrola autorytatywna (osoba):
ISNI: 0000 0004 3957 5266
VIAF: 311427949
- WorldCat