Jfyhkgu

Ten artykuł dotyczy Pucharu Świata mężczyzn w skokach narciarskich. Zobacz też: Puchar Świata kobiet w skokach narciarskich.

Puchar Świata w skokach narciarskich
Pierwsza edycja	1979/1980
Bieżąca edycja	2018/2019
Najwięcej zwycięstw w klasyfikacji generalnej PŚ	Matti Nykänen Adam Małysz 4 razy
Najwięcej zwycięstw z rzędu w klasyfikacji generalnej PŚ	Adam Małysz 3 razy
Najwięcej razy na podium w klasyfikacji generalnej PŚ	Janne Ahonen 8 razy
Najwięcej razy na podium z rzędu w klasyfikacji generalnej PŚ	Armin Kogler Matti Nykänen Andreas Goldberger 4 razy
Najwięcej zwycięstw w konkursach PŚ	Gregor Schlierenzauer 53 razy
Najwięcej razy na podium w konkursach PŚ	Janne Ahonen 108 razy
Najwięcej zwycięstw w sezonie PŚ	Peter Prevc 15 razy
Najwięcej razy na podium w sezonie PŚ	Peter Prevc 22 razy
Najwięcej zwycięstw w konkursach PŚ w roku kalendarzowym	Adam Małysz 17 razy
Najwięcej razy na podium PŚ w roku kalendarzowym	Adam Małysz 22 razy
Najwięcej zwycięstw z rzędu w konkursach PŚ	Janne Ahonen Matti Hautamäki Thomas Morgenstern Gregor Schlierenzauer Ryōyū Kobayashi 6 razy
Najwięcej miejsc na podium z rzędu w konkursach PŚ	Janne Ahonen 13 razy
Najwięcej zdobytych punktów w sezonie PŚ	Peter Prevc 2303 pkt  Austria 7508 pkt
Najwięcej zdobytych punktów w roku kalendarzowym PŚ	Adam Małysz 2307 pkt
Kraje aktualnie goszczące PŚ	Austria  Finlandia  Japonia  Niemcy  Norwegia  Polska  Słowenia  Szwajcaria  Rosja  Włochy
Kraje dawniej goszczące PŚ (rok ostatnich zawodów)	Czechy (2013) Czechosłowacja (1992)  Francja (1998)  Jugosławia (1991) NRD (1989) USA (2004)  Kanada (2009)  Szwecja (2015)  Kazachstan (2016)  Korea Południowa (2017)

Puchar Świata w skokach narciarskich – rozgrywany corocznie, pomiędzy listopadem a marcem, cykl zawodów w skokach narciarskich, przeprowadzany przez Międzynarodową Federację Narciarską (FIS). Odbywa się głównie w krajach nordyckich i Europie Środkowej, z pojedynczymi konkursami w Japonii. Sporadycznie, w wybranych latach, także w Stanach Zjednoczonych, Korei Południowej, Kanadzie, Rosji, Szwecji, we Francji i Włoszech. Za zajęcie odpowiedniego miejsca w pojedynczych zawodach uczestnik otrzymuje daną liczbę punktów. Każdemu zawodnikowi, który co najmniej raz zajął miejsce wśród 30 najlepszych w konkursie, sumuje się zdobyte w nich punkty. Na podstawie tych punktów tworzona jest klasyfikacja Pucharu Świata. Jest ona przejściowa, tzn. jest aktualizowana po każdym konkursie. Jej aktualny lider w kolejnym konkursie Pucharu Świata startuje w żółtym plastronie. Po odbyciu się wszystkich konkursów Pucharu Świata (czyli na koniec sezonu) klasyfikacja staje się klasyfikacją końcową. Skoczek będący na jej czele staje się zwycięzcą i otrzymuje Puchar Świata – Kryształową Kulę.

W ramach PŚ rozgrywa się też Puchar Świata w lotach narciarskich, którego zwycięzcą zostaje zawodnik, który zdobędzie największą liczbę punktów we wszystkich konkursach lotów w sezonie. Triumfator klasyfikacji w tej specjalności otrzymuje tzw. Małą Kryształową Kulę. Do generalnej klasyfikacji Pucharu Świata jest także zaliczany między innymi Turniej Czterech Skoczni. Prowadzona jest również klasyfikacja drużynowa (Puchar Narodów), na którą składają się punkty zawodników z poszczególnych krajów zdobyte w konkursach indywidualnych, drużynowych i mieszanych. Konkursy igrzysk olimpijskich, mistrzostw świata i mistrzostw świata w lotach narciarskich nie są wliczane do klasyfikacji generalnej Pucharu Świata^[a][b].

Puchar Świata organizowany jest od sezonu 1979/1980. Pomysł wprowadzenia cyklu konkursów, których wyniki zaliczane byłyby do wspólnej klasyfikacji, przejęty został z narciarstwa alpejskiego, w którym Puchar Świata rozgrywany jest od 1967 roku^[1]. Zwycięzcą pierwszego sezonu PŚ w skokach został Austriak Hubert Neuper. Trzecie miejsce w klasyfikacji generalnej uzyskał wówczas polski skoczek – Stanisław Bobak.

Klasyfikację generalną najczęściej, bo czterokrotnie, wygrywali: Fin Matti Nykänen oraz Adam Małysz, przy czym polski skoczek jest jedynym, który dokonał tej sztuki trzy razy z rzędu. Najwięcej zwycięstw w poszczególnych konkursach odniósł austriacki skoczek – Gregor Schlierenzauer, który na najwyższym stopniu podium stawał 53 razy. Drugie miejsce w tej klasyfikacji zajmuje Matti Nykänen (46 zwycięstw), trzeci jest Adam Małysz (39 zwycięstw).

Dotychczas dziewięciu polskich skoczków triumfowało w konkursach Pucharu Świata – Adam Małysz (39 razy, 1996–2011), Kamil Stoch (33 razy, 2011–2019), Piotr Fijas (3 razy, 1980–1986), Maciej Kot (dwa razy, 2017), Stanisław Bobak (raz, 1980), Piotr Żyła (raz, 2013), Krzysztof Biegun (raz, 2013), Jan Ziobro (raz, 2013) i Dawid Kubacki (raz, 2019). Łącznie w historii Pucharu Świata polscy skoczkowie odnieśli 82 zwycięstwa.

Zasady |

Zawody indywidualne |

Konkurs indywidualny Pucharu Świata składa się na ogół z dwóch serii skoków (czasem, ze względu na złe warunki atmosferyczne, rozgrywana jest tylko jedna seria). W każdym konkursie bierze udział 50 skoczków (40 w konkursach lotów), którzy wyłaniani są w kwalifikacjach przed konkursem. Czasem w konkursie bierze udział więcej niż 50 skoczków. Następuje to wtedy, gdy nie można było przeprowadzić rundy kwalifikacyjnej^[2]. Zazwyczaj jednak w pierwszej serii skacze 50 zawodników, w kolejności według zajmowanej pozycji w Pucharze Świata. 30 najlepszych kwalifikuje się do drugiej, decydującej serii, zdobywając punkty Pucharu Świata. Dodatkowo do drugiej serii bądź samego konkursu zostają dopuszczeni zawodnicy, którzy w pierwszej serii (kwalifikacjach) uzyskali co najmniej 95% odległości najlepszego zawodnika, lecz nie uzyskali wystarczającej liczby punktów potrzebnych do kwalifikacji z powodu upadku (dla przykładu: gdy odległość najlepszego zawodnika wynosi 130 metrów, to 95% tejże odległości wynosi 123,5 metra). Specyficzne zasady rozgrywania pierwszej serii konkursu obowiązują na zaliczanym do punktacji Pucharu Świata Turnieju Czterech Skoczni, noszą one nazwę System KO. W serii finałowej skoki oddawane są w kolejności odwrotnej do miejsca zajmowanego po pierwszej serii (jeśli dwaj zawodnicy po pierwszej serii zajmują to samo miejsce, to w drugiej serii jako pierwszy startuje skoczek mający niższy numer startowy).

Aby konkurs został uznany za ważny, musi zostać zakończona co najmniej jedna seria, w przeciwnym przypadku konkurs zostaje odwołany i tym samym nieważny, co powoduje anulowanie wszystkich skoków, a punkty do klasyfikacji PŚ nie będą w danym konkursie przyznane. W przypadku gdy w czasie trwania drugiej serii konkurs nie zostanie dokończony z powodu złych warunków atmosferycznych, to za oficjalne wyniki przyjmuje się wyniki serii pierwszej.

Miejsca w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata ustalane są na podstawie punktów zdobytych przez zawodników w konkursach indywidualnych danego sezonu. W przypadku kiedy dwóch zawodników zdobędzie taką samą liczbę punktów, wyżej sklasyfikowany zostaje ten, który więcej razy zwyciężał w konkursach PŚ, lub najwyższe zajęte przez niego miejsca w konkursach są lepsze od miejsc jego konkurenta. Lider klasyfikacji generalnej (łącznej) ma prawo do startowania w zawodach w żółtej koszulce (w sezonach 2006/2007 i 2007/2008 lider PŚ startował w czerwonej koszulce lidera).

Prawo startu w zawodach |

Prawo udziału w kwalifikacjach do konkursu Pucharu Świata mają zawodnicy, którzy punktowali już w zawodach tej rangi lub w zawodach Letniego Grand Prix (dożywotnie prawo startu w PŚ), oraz zawodnicy, którzy punktowali w aktualnym lub poprzednim sezonie Pucharu Kontynentalnego^[3]. Od sezonu 2013/2014 w chwili startu należy mieć ukończone 16 lat^[4].

Liczba uczestników, których każdy kraj ma prawo wystawić w kwalifikacjach do zawodów, jest ograniczona. Ustala się ją na podstawie liczby zawodników sklasyfikowanych do 55. pozycji w Światowej Liście Rankingowej, która wyznacza limity startowe na dane periody Pucharu Świata (w sezonie jest ich siedem – dwa latem i pięć zimą). Minimalna kwota startowa wynosi 2 zawodników (nawet jeżeli kraj nie ma swojego reprezentanta w rankingu FIS WRL) i na podstawie rankingu WRL może zostać powiększona do sześciu miejsc. Dzięki trzem najlepszym miejscom w ostatnim periodzie Pucharu Kontynentalnego kwota startowa może zostać zwiększona maksymalnie do 7 miejsc. Państwo, które jest gospodarzem zawodów, może w swoim kraju, dwa razy w sezonie, wystawić dodatkowo grupę krajową, składającą się z 6 skoczków^[5].

Od sezonu 2007/2008 do sezonu 2016/2017 czołowa dziesiątka (a wcześniej przez kilka lat czołowa piętnastka) klasyfikacji generalnej Pucharu Świata otrzymywała automatyczną kwalifikację do zawodów^[2][6]. Zawodnicy ci mogli brać udział w kwalifikacjach, ale od sezonu 2007/2008 ich skoki nie były zaliczane do wyników eliminacji i nie były oceniane przez sędziów (wyjątkiem były konkursy Turnieju Czterech Skoczni, rozgrywane systemem KO). Oddanie skoku w serii kwalifikacyjnej zawodnika z czołowej „10”, a wcześniej „15”, nie było obowiązkowe i decyzja o oddaniu skoku była uzależniona od skoczka.

Ocena skoku |

Każdy zawodnik po oddaniu swojej próby otrzymuje ocenę łączną, na którą składają się noty za długość skoku i jego styl. Ocena nie może być ujemna, jeśli ocena po zsumowaniu obu not jest niższa od zera, zawodnik otrzymuje za skok 0 punktów.

Punkty za odległość

Po zmierzeniu odległości skoku liczy się jej długość względem tzw. punktu K (punkt konstrukcyjny skoczni), który jest równy 60 pkt w klasyfikacji (120 pkt na skoczniach mamucich). Za każdy metr dalej lub bliżej od punktu K zawodnik otrzymuje +1,8 lub -1,8 pkt na dużej skoczni, a +2,0 lub -2,0 pkt na mniejszych skoczniach (na mamucich +1,2 lub -1,2 pkt). Długość skoku mierzona jest od progu skoczni do pięty tylnego buta skoczka, w chwili zetknięcia się narty na całej długości z zeskokiem, z dokładnością do 0,5 m^[7].

Noty za styl

Oprócz punktów za odległość pięciu sędziów dodaje noty za styl (2 skrajne noty są odrzucane), w skali 0-20 pkt^[8], według następujących zasad^[9]:

– za błędy w fazie lotu jeden sędzia może odjąć maksymalnie 5 pkt; oceniane jest płynne przejście do fazy lotu, symetryczna i stabilna pozycja w jej trakcie, zapoczątkowanie lądowania w odpowiednim momencie

– w fazie lądowania stracić można również 5 pkt, przy czym 2 pkt odejmuje się w przypadku lądowania bez telemarku

– najwięcej punktów można utracić w fazie odjazdu; całkowity upadek oznacza utratę 7 pkt; za dotknięcie jakąś częścią ciała zeskoku odejmowanych jest 4-5 pkt; przyjęcie przed przekroczeniem granicy upadków nieprawidłowej pozycji ciała powoduje odjęcie 0,5-3 pkt.

– zachowanie skoczka na wybiegu poza granicą upadków nie jest oceniane przez sędziów

Dodatkowe przeliczniki

Od piątego periodu sezonu 2009/2010 (zawody na skoczni mamuciej w Oberstdorfie) oprócz not za styl i długość skoku wpływ na ocenę końcową skoczka ma przelicznik za prędkość i kierunek wiatru oraz za ewentualną zmianę długości najazdu^[10][11].

Punktacja zawodów indywidualnych |

Od sezonu 1993/1994 za miejsca zajęte w konkursie Pucharu Świata zawodnicy otrzymują punkty według następującej tabeli:

miejsce punkty 1. 100 2. 80 3. 60 4. 50 5. 45

miejsce punkty 6. 40 7. 36 8. 32 9. 29 10. 26

miejsce punkty 11. 24 12. 22 13. 20 14. 18 15. 16

miejsce punkty 16. 15 17. 14 18. 13 19. 12 20. 11

miejsce punkty 21. 10 22. 9 23. 8 24. 7 25. 6

miejsce punkty 26. 5 27. 4 28. 3 29. 2 30. 1

W przypadku uzyskania przez kilku zawodników takiej samej noty w konkursie, wszystkim przyznaje się punkty za miejsce, na którym są sklasyfikowani. Przykładowo, jeśli dwaj zawodnicy zajmą pierwsze miejsce, to obaj uzyskają po 100 pkt, a następny skoczek w klasyfikacji zdobędzie 60 pkt za trzecie miejsce.

W sezonach 1979/1980–1992/1993 skoczkom przyznawano punkty za zajęte miejsca w poszczególnych konkursach według następującej tabeli:

miejsce punkty 1. 25 2. 20 3. 15 4. 12 5. 11

miejsce punkty 6. 10 7. 9 8. 8 9. 7 10. 6

miejsce punkty 11. 5 12. 4 13. 3 14. 2 15. 1

Zawody drużynowe |

Oprócz konkursów indywidualnych rozgrywane są także konkursy drużynowe. Aby konkurs mógł się odbyć, musi się do niego zgłosić co najmniej 8 krajów. W innym przypadku rozgrywane są zawody indywidualne. Każda z drużyn wystawia czterech zawodników, którzy oddają po dwa skoki^[2].

W konkursie odbywają się dwie rundy po cztery serie skoków (czasem, ze względu na złe warunki atmosferyczne, rozgrywana jest tylko jedna runda). W każdej z 8 serii, członkowie drużyn oddają po jednym skoku (jeden skoczek z każdej drużyny na serię). Kolejność startu członków drużyny jest ustalona i nie może się zmieniać pomiędzy rundami. W drugiej rundzie konkursu startuje 8 najlepszych drużyn z rundy pierwszej (chyba że na 8. miejscu znajdują się ex aequo dwie lub więcej drużyn).

Zwycięzcą zawodów zostaje drużyna, która uzyska najwyższą łączną notę punktową za skoki wszystkich jej członków, we wszystkich zakończonych rundach.

Miejsca państw w klasyfikacji Pucharu Narodów ustalane są na podstawie sumy punktów z konkursów drużynowych oraz sumy punktów zdobytych przez wszystkich zawodników danego kraju w konkursach indywidualnych w danym sezonie.

Punktacja zawodów drużynowych |

Od sezonu 2001/2002 za miejsca zajęte w drużynowych konkursach Pucharu Świata kraje otrzymują punkty według następującej tabeli:

miejsce punkty 1. 400 2. 350 3. 300 4. 250

miejsce punkty 5. 200 6. 150 7. 100 8. 50

W sezonach 1993/1994–2000/2001 krajom przyznawano punkty za zajęte miejsca w poszczególnych konkursach według następującej tabeli:

miejsce punkty 1. 200 2. 160 3. 120

miejsce punkty 4. 100 5. 90 6. 80

W sezonach 1991/1992 i 1992/1993 krajom przyznawano punkty za zajęte miejsca w poszczególnych konkursach według następującej tabeli:

miejsce punkty 1. 60 2. 50 3. 40 4. 30 5. 20

miejsce punkty 6. 15 7. 14 8. 13 9. 12 10. 11

miejsce punkty 11. 10 12. 9 13. 8

Zawody mieszane |

Od sezonu 2012/2013 rozgrywane są także konkursy drużyn mieszanych (jeden w sezonie). Startują w nich drużyny składające się z dwóch zawodników i dwóch zawodniczek. Zasady rozgrywania konkursu drużynowego są takie same, jak zwykłego konkursu drużynowego, z jedną różnicą: punkty zdobyte przez każdą z drużyn są dzielone na połowę i dopisywane w połowie do klasyfikacji drużynowej Pucharu Świata mężczyzn, a w połowie do takiej samej klasyfikacji kobiet. Zatem za zajęcie poszczególnych miejsc kraje otrzymują w obu klasyfikacjach (męskiej i kobiecej) punkty według poniższej tabeli:

miejsce punkty 1. 200 2. 175 3. 150 4. 125

miejsce punkty 5. 100 6. 75 7. 50 8. 25

Zdobywcy Pucharu Świata |

 Osobny artykuł: Lista zdobywców Pucharu Świata w skokach narciarskich.

Po Puchar Świata, za zwycięstwo w klasyfikacji indywidualnej, sięgało ogółem 21 skoczków z 9 krajów. Rekordzistami są Fin – Matti Nykänen i Polak – Adam Małysz, którzy triumfowali czterokrotnie, przy czym polski skoczek jest jedynym, który dokonał tej sztuki 3 razy z rzędu. Najwięcej zdobywców PŚ pochodzi z Austrii – sześciu. Łącznie skoczkowie z tego kraju byli najlepsi 11 razy.

Poniższa tabela przedstawia chronologiczne zestawienie zdobywców Pucharu Świata, indywidualnie i drużynowo:

Lp.	Sezon	I miejsce	II miejsce	III miejsce
1.	1979/1980	Hubert Neuper	Armin Kogler	Stanisław Bobak
2.	1980/1981	Armin Kogler	Roger Ruud	Horst Bulau
3.	1981/1982	Armin Kogler	Hubert Neuper	Horst Bulau
4.	1982/1983	Matti Nykänen	Horst Bulau	Armin Kogler
5.	1983/1984	Jens Weißflog	Matti Nykänen	Pavel Ploc
6.	1984/1985	Matti Nykänen	Andreas Felder	Ernst Vettori
7.	1985/1986	Matti Nykänen	Ernst Vettori	Andreas Felder
8.	1986/1987	Vegard Opaas	Ernst Vettori	Andreas Felder
9.	1987/1988	Matti Nykänen	Pavel Ploc	Primož Ulaga
10.	1988/1989	Jan Boklöv	Jens Weißflog	Dieter Thoma
11.	1989/1990	Ari-Pekka Nikkola	Ernst Vettori	Andreas Felder
12.	1990/1991	Andreas Felder	Stefan Zünd	Dieter Thoma
13.	1991/1992	Toni Nieminen	Werner Rathmayr	Andreas Felder
14.	1992/1993	Andreas Goldberger	Jaroslav Sakala	Noriaki Kasai
15.	1993/1994	Espen Bredesen	Jens Weißflog	Andreas Goldberger
16.	1994/1995	Andreas Goldberger	Roberto Cecon	Janne Ahonen
17.	1995/1996	Andreas Goldberger	Ari-Pekka Nikkola	Janne Ahonen
18.	1996/1997	Primož Peterka	Dieter Thoma	Kazuyoshi Funaki
19.	1997/1998	Primož Peterka	Kazuyoshi Funaki	Andreas Widhölzl
20.	1998/1999	Martin Schmitt	Janne Ahonen	Noriaki Kasai
21.	1999/2000	Martin Schmitt	Andreas Widhölzl	Janne Ahonen
22.	2000/2001	Adam Małysz	Martin Schmitt	Risto Jussilainen
23.	2001/2002	Adam Małysz	Sven Hannawald	Matti Hautamäki
24.	2002/2003	Adam Małysz	Sven Hannawald	Andreas Widhölzl
25.	2003/2004	Janne Ahonen	Roar Ljøkelsøy	Bjørn Einar Romøren
26.	2004/2005	Janne Ahonen	Roar Ljøkelsøy	Matti Hautamäki
27.	2005/2006	Jakub Janda	Janne Ahonen	Andreas Küttel
28.	2006/2007	Adam Małysz	Anders Jacobsen	Simon Ammann
29.	2007/2008	Thomas Morgenstern	Gregor Schlierenzauer	Janne Ahonen
30.	2008/2009	Gregor Schlierenzauer	Simon Ammann	Wolfgang Loitzl
31.	2009/2010	Simon Ammann	Gregor Schlierenzauer	Thomas Morgenstern
32.	2010/2011	Thomas Morgenstern	Simon Ammann	Adam Małysz
33.	2011/2012	Anders Bardal	Gregor Schlierenzauer	Andreas Kofler
34.	2012/2013	Gregor Schlierenzauer	Anders Bardal	Kamil Stoch
35.	2013/2014	Kamil Stoch	Peter Prevc	Severin Freund
36.	2014/2015	Severin Freund	Peter Prevc[c]	Stefan Kraft
37.	2015/2016	Peter Prevc	Severin Freund	Kenneth Gangnes
38.	2016/2017	Stefan Kraft	Kamil Stoch	Daniel-André Tande
39.	2017/2018	Kamil Stoch	Richard Freitag	Daniel-André Tande

Zdobywcy Pucharu Narodów |

W klasyfikacji drużynowej (Puchar Narodów) zwyciężało dotąd 6 reprezentacji. Najczęściej reprezentacja Austrii (17 razy), następnie Norwegii (8 razy), Finlandii (7 razy), Japonii (3 razy), Niemiec (2 razy), Reprezentacja Polski (raz - w sezonie 2016/17).

Lp.	Sezon	I miejsce	II miejsce	III miejsce
1.	1979/1980	Austria	Norwegia	Japonia
2.	1980/1981	Austria	Norwegia	Finlandia
3.	1981/1982	Austria	Norwegia	Finlandia
4.	1982/1983	Norwegia	Finlandia	Austria
5.	1983/1984	Finlandia	NRD	Czechosłowacja
6.	1984/1985	Finlandia	Austria	Norwegia
7.	1985/1986	Austria	Finlandia	Norwegia
8.	1986/1987	Norwegia	Finlandia	Austria
9.	1987/1988	Finlandia	Czechosłowacja	Norwegia
10.	1988/1989	Norwegia	Finlandia	Austria
11.	1989/1990	Austria	Czechosłowacja	Finlandia
12.	1990/1991	Austria	Niemcy	Finlandia
13.	1991/1992	Austria	Finlandia	Czechosłowacja
14.	1992/1993	Austria	Japonia	Norwegia
15.	1993/1994	Norwegia	Japonia	Austria
16.	1994/1995	Finlandia	Austria	Japonia
17.	1995/1996	Finlandia	Japonia	Austria
18.	1996/1997	Japonia	Norwegia	Finlandia
19.	1997/1998	Japonia	Austria	Niemcy
20.	1998/1999	Japonia	Niemcy	Austria
21.	1999/2000	Finlandia	Austria	Niemcy
22.	2000/2001	Finlandia	Austria	Japonia
23.	2001/2002	Niemcy	Austria	Finlandia
24.	2002/2003	Austria	Finlandia	Norwegia
25.	2003/2004	Norwegia	Finlandia	Austria
26.	2004/2005	Austria	Finlandia	Norwegia
27.	2005/2006	Austria	Norwegia	Finlandia
28.	2006/2007	Austria	Norwegia	Szwajcaria
29.	2007/2008	Austria	Norwegia	Finlandia
30.	2008/2009	Austria	Finlandia	Norwegia
31.	2009/2010	Austria	Norwegia	Niemcy
32.	2010/2011	Austria	Norwegia	Polska
33.	2011/2012	Austria	Norwegia	Niemcy
34.	2012/2013	Norwegia	Austria	Niemcy
35.	2013/2014	Austria	Niemcy	Słowenia
36.	2014/2015	Niemcy	Norwegia	Austria
37.	2015/2016	Norwegia	Słowenia	Niemcy
38.	2016/2017	Polska	Austria	Niemcy
39.	2017/2018	Norwegia	Niemcy	Polska

Klasyfikacja generalna |

Podział według krajów |

Najwięcej zwycięstw i miejsc na podium w klasyfikacji generalnej |

Miejsce	Kraj				Razem
1.	Austria	12	11	13	36
2.	Finlandia	8	4	7	19
3.	Polska	6	1	3	10
4.	Niemcy	3	7	3	13
5.	Norwegia	3	5	4	12
6.	Słowenia	3	2	0	5
7.	Szwajcaria	1	3	2	6
8.	Czechy	1	1	0	2
	NRD	1	1	0	2
10.	Szwecja	1	0	0	1
11.	Japonia	0	1	3	4
12.	Kanada	0	1	2	3
13.	Czechosłowacja	0	1	1	2
14.	Włochy	0	1	0	1
15.	Jugosławia	0	0	1	1

Puchar Narodów |

Najwięcej zwycięstw i miejsc na podium w klasyfikacji generalnej |

Miejsce	Kraj				Razem
1.	Austria	18	8	8	34
2.	Norwegia	8	11	7	26
3.	Finlandia	7	8	8	23
4.	Japonia	3	3	3	9
5.	Niemcy	2	4	7	14
6.	Polska	1	0	2	3
7.	Czechosłowacja	0	2	2	4
8.	Słowenia	0	1	1	2
9.	NRD	0	1	0	1
10.	Szwajcaria	0	0	1	1

Podział według zawodników |

Najwięcej zwycięstw i miejsc na podium w klasyfikacji generalnej |

Miejsce	Imię i nazwisko	Kraj				Razem
1.	Matti Nykänen	Finlandia	4	1	0	5
2.	Adam Małysz	Polska	4	0	1	5
3.	Andreas Goldberger	Austria	3	0	1	4
4.	Gregor Schlierenzauer	Austria	2	3	0	5
5.	Janne Ahonen	Finlandia	2	2	4	8
6.	Armin Kogler	Austria	2	1	1	4
	Kamil Stoch	Polska	2	1	1	4
8.	Martin Schmitt	Niemcy	2	1	0	3
9.	Thomas Morgenstern	Austria	2	0	1	3
10.	Primož Peterka	Słowenia	2	0	0	2
11.	Simon Ammann	Szwajcaria	1	2	1	4
12.	Jens Weißflog	NRD/ Niemcy	1	2	0	3
	Peter Prevc	Słowenia	1	2	0	3
14.	Andreas Felder	Austria	1	1	4	6
15.	Severin Freund	Niemcy	1	1	1	3
16.	Hubert Neuper	Austria	1	1	0	2
	Ari-Pekka Nikkola	Finlandia	1	1	0	2
	Anders Bardal	Norwegia	1	1	0	2
19.	Stefan Kraft	Austria	1	0	1	2
20.	Vegard Opaas	Norwegia	1	0	0	1
	Jan Boklöv	Szwecja	1	0	0	1
	Toni Nieminen	Finlandia	1	0	0	1
	Espen Bredesen	Norwegia	1	0	0	1
	Jakub Janda	Czechy	1	0	0	1
25.	Ernst Vettori	Austria	0	3	1	4
26.	Sven Hannawald	Niemcy	0	2	0	2
	Roar Ljøkelsøy	Norwegia	0	2	0	2
28.	Horst Bulau	Kanada	0	1	2	3
	Dieter Thoma	Niemcy	0	1	2	3
	Andreas Widhölzl	Austria	0	1	2	3
31.	Pavel Ploc	Czechosłowacja	0	1	1	2
	Kazuyoshi Funaki	Japonia	0	1	1	2
33.	Roger Ruud	Norwegia	0	1	0	1
	Stefan Zünd	Szwajcaria	0	1	0	1
	Werner Rathmayr	Austria	0	1	0	1
	Jaroslav Sakala	Czechosłowacja/  Czechy	0	1	0	1
	Roberto Cecon	Włochy	0	1	0	1
	Anders Jacobsen	Norwegia	0	1	0	1
	Richard Freitag	Niemcy	0	1	0	1
40.	Noriaki Kasai	Japonia	0	0	2	2
	Matti Hautamäki	Finlandia	0	0	2	2
	Daniel-André Tande	Norwegia	0	0	2	2
43.	Stanisław Bobak	Polska	0	0	1	1
	Primož Ulaga	Jugosławia	0	0	1	1
	Risto Jussilainen	Finlandia	0	0	1	1
	Bjørn Einar Romøren	Norwegia	0	0	1	1
	Andreas Küttel	Szwajcaria	0	0	1	1
	Wolfgang Loitzl	Austria	0	0	1	1
	Andreas Kofler	Austria	0	0	1	1
	Kenneth Gangnes	Norwegia	0	0	1	1

Najwięcej podiów klasyfikacji generalnej z rzędu |

Miejsce	Od	Do	Imię i nazwisko	Kraj	Liczba
1.	1979/1980	1982/1983	Armin Kogler	Austria	4	2	1	1
1.	1982/1983	1985/1986	Matti Nykänen	Finlandia	4	3	1	0
1.	1992/1993	1995/1996	Andreas Goldberger	Austria	4	3	0	1
4.	1980/1981	1982/1983	Horst Bulau	Kanada	3	0	1	2
4.	1984/1985	1986/1987	Andreas Felder	Austria	3	0	1	2
4.	1989/1990	1991/1992	Andreas Felder	Austria	3	1	0	2
4.	1984/1985	1986/1987	Ernst Vettori	Austria	3	0	2	1
4.	2003/2004	2005/2006	Janne Ahonen	Finlandia	3	2	1	0
4.	2000/2001	2002/2003	Adam Małysz	Polska	3	3	0	0
4.	1998/1999	2000/2001	Martin Schmitt	Niemcy	3	2	1	0
4.	2008/2009	2010/2011	Simon Ammann	Szwajcaria	3	1	2	0
4.	2007/2008	2009/2010	Gregor Schlierenzauer	Austria	3	1	2	0
4.	2013/2014	2015/2016	Severin Freund	Niemcy	3	1	1	1
4.	2013/2014	2015/2016	Peter Prevc	Słowenia	3	1	2	0
15.	1994/1995	1995/1996	Janne Ahonen	Finlandia	2	0	0	2
15.	1998/1999	1999/2000	Janne Ahonen	Finlandia	2	0	1	1
15.	1996/1997	1997/1998	Kazuyoshi Funaki	Japonia	2	0	1	1
15.	1996/1997	1997/1998	Primož Peterka	Słowenia	2	2	0	0
15.	2001/2002	2002/2003	Sven Hannawald	Niemcy	2	0	2	0
15.	2003/2004	2004/2005	Roar Ljøkelsøy	Norwegia	2	0	2	0
15.	2009/2010	2010/2011	Thomas Morgenstern	Austria	2	1	0	1
15.	2011/2012	2012/2013	Gregor Schlierenzauer	Austria	2	1	1	0
15.	2011/2012	2012/2013	Anders Bardal	Norwegia	2	1	1	0
15.	2012/2013	2013/2014	Kamil Stoch	Polska	2	1	0	1
15.	2016/2017	2017/2018	Kamil Stoch	Polska	2	1	1	0
15.	2016/2017	2017/2018	Daniel-André Tande	Norwegia	2	0	0	2

Reprezentanci Polski w czołowej „10” klasyfikacji generalnej |

Sezon	Zawodnik	Miejsce
79/80	Stanisław Bobak	3.
95/96	Adam Małysz	7.
96/97	Adam Małysz	10.
00/01	Adam Małysz	1.
01/02	Adam Małysz	1.
02/03	Adam Małysz	1.
04/05	Adam Małysz	4.
05/06	Adam Małysz	9.
06/07	Adam Małysz	1.
09/10	Adam Małysz	5.
10/11	Adam Małysz	3.
	Kamil Stoch	10.
11/12	Kamil Stoch	5.
12/13	Kamil Stoch	3.
13/14	Kamil Stoch	1.
14/15	Kamil Stoch	9.
16/17	Kamil Stoch	2.
	Maciej Kot	5.
17/18	Kamil Stoch	1.
	Dawid Kubacki	9.

Konkursy indywidualne |

 Osobny artykuł: Zwycięzcy konkursów Pucharu Świata w skokach narciarskich.

Najwięcej zwycięstw w konkursach Pucharu Świata |

Podział według krajów |

Stan na 17 lutego 2019, po zawodach w Willingen.

Opracowano na podstawie^[12].

Miejsce	Kraj	Zwycięstwa
1.	Austria	250
2.	Finlandia	151
3.	Niemcy	115
4.	Norwegia	111
5.	Polska	82
6.	Japonia	74
7.	Słowenia	57
8.	Szwajcaria	33
9.	NRD	28
10.	Czechosłowacja	19
11.	Czechy	17
12.	Kanada	14
13.	Jugosławia	10
14.	Szwecja	7
	Włochy	7
16.	Stany Zjednoczone	3
17.	Francja	1
	Rosja	1

Podział według zawodników |

Stan na 17 lutego 2019, po zawodach w Willingen.^[13]

 Osobny artykuł: Lista skoczków narciarskich ze zwycięstwem w Pucharze Świata.

Miejsce	Imię i nazwisko	Kraj	Liczba
1.	Gregor Schlierenzauer	Austria	53
2.	Matti Nykänen	Finlandia	46
3.	Adam Małysz	Polska	39
4.	Janne Ahonen	Finlandia	36
5.	Jens Weißflog	NRD/ Niemcy	33
	Kamil Stoch	Polska	33
7.	Martin Schmitt	Niemcy	28
8.	Andreas Felder	Austria	25
9.	Thomas Morgenstern	Austria	23
	Simon Ammann	Szwajcaria	23
11.	Severin Freund	Niemcy	22
	Peter Prevc	Słowenia	22
13.	Andreas Goldberger	Austria	20
14.	Andreas Widhölzl	Austria	18
	Sven Hannawald	Niemcy	18
16.	Noriaki Kasai	Japonia	17
17.	Matti Hautamäki	Finlandia	16
18.	Kazuyoshi Funaki	Japonia	15
	Primož Peterka	Słowenia	15
	Ernst Vettori	Austria	15
	Stefan Kraft	Austria	15

Podium Pucharu Świata wszech czasów |

Podział według zawodników |

Stan na 17 lutego 2019, po zawodach w Willingen.^[13]

 Osobny artykuł: Lista skoczków narciarskich z podium w Pucharze Świata.

 Zobacz też: Lista podiów reprezentacji Polski w Pucharze Świata w skokach narciarskich.

Miejsce	Imię i nazwisko	Kraj	Razem	1. miejsce	2. miejsce	3. miejsce
1.	Janne Ahonen	Finlandia	108	36	44	28
2.	Adam Małysz	Polska	92	39	27	26
3.	Gregor Schlierenzauer	Austria	88	53	20	15
4.	Simon Ammann	Szwajcaria	80	23	31	26
5.	Matti Nykänen	Finlandia	76	46	22	8
	Thomas Morgenstern	Austria	76	23	30	23
7.	Jens Weißflog	NRD/ Niemcy	73	33	19	21
8.	Kamil Stoch	Polska	66	33	18	15
9.	Andreas Goldberger	Austria	63	20	25	18
	Noriaki Kasai	Japonia	63	17	13	33
11.	Ernst Vettori	Austria	54	15	18	21
12.	Severin Freund	Niemcy	53	22	15	16
13.	Martin Schmitt	Niemcy	52	28	14	10
	Peter Prevc	Słowenia	52	22	17	13
	Stefan Kraft	Austria	52	15	17	20
16.	Andreas Felder	Austria	51	25	15	11
17.	Andreas Widhölzl	Austria	49	18	17	14
18.	Ari-Pekka Nikkola	Finlandia	42	9	14	19
19.	Sven Hannawald	Niemcy	40	18	12	10
20.	Matti Hautamäki	Finlandia	38	16	10	12
	Kazuyoshi Funaki	Japonia	38	15	12	11

Podział według krajów |

Stan na 17 lutego 2019, po zawodach w Willingen.

Opracowano na podstawie^[12].

Miejsce	Państwo	Razem	1	2	3
1.	Austria	731	250	249	232
2.	Finlandia	418	151	144	123
3.	Norwegia	403	111	151	141
4.	Niemcy	334	115	117	102
5.	Japonia	235	74	59	102
6.	Polska	199	82	56	61
7.	Słowenia	145	57	43	45
8.	Szwajcaria	117	33	43	41
9.	NRD	69	28	18	23
10.	Czechosłowacja	61	19	17	25
11.	Czechy	52	17	17	18
12.	Jugosławia	38	10	16	12
13.	Kanada	32	14	10	8
13.	Włochy	28	7	8	13
14.	Szwecja	25	7	7	11
15.	Stany Zjednoczone	13	3	5	5
	Rosja	13	1	5	7
17.	Francja	12	1	4	7
18.	ZSRR	3	0	0	3

Pierwsza „5” Pucharu Świata wszech czasów |

Stan na 17 lutego 2019, po zawodach w Willingen.

Miejsce	Imię i nazwisko	Kraj	Liczba
1.	Janne Ahonen	Finlandia	163
2.	Adam Małysz	Polska	126
3.	Gregor Schlierenzauer	Austria	121
4.	Simon Ammann	Szwajcaria	116
5.	Thomas Morgenstern	Austria	112
6.	Noriaki Kasai	Japonia	110
7.	Matti Nykänen	Finlandia	96
8.	Jens Weißflog	NRD/ Niemcy	94
	Andreas Goldberger	Austria	94
10.	Kamil Stoch	Polska	93
11.	Ernst Vettori	Austria	85
12.	Andreas Widhölzl	Austria	83
13.	Peter Prevc	Słowenia	77
14.	Martin Schmitt	Niemcy	75
15.	Stefan Kraft	Austria	74
16.	Severin Freund	Niemcy	73
17.	Sven Hannawald	Niemcy	69
18.	Andreas Felder	Austria	66
	Andreas Kofler	Austria	66
20.	Ari-Pekka Nikkola	Finlandia	63
	Matti Hautamäki	Finlandia	63

Pierwsza „10” Pucharu Świata wszech czasów |

Stan na 17 lutego 2019, po zawodach w Willingen.^[14]

Miejsce	Imię i nazwisko	Kraj	Liczba
1.	Janne Ahonen	Finlandia	248
2.	Noriaki Kasai	Japonia	213
3.	Adam Małysz	Polska	198
4.	Simon Ammann	Szwajcaria	178
5.	Thomas Morgenstern	Austria	172
6.	Gregor Schlierenzauer	Austria	160
7.	Andreas Goldberger	Austria	153
8.	Kamil Stoch	Polska	150
9.	Andreas Widhölzl	Austria	142
10.	Ernst Vettori	Austria	127
11.	Jens Weißflog	NRD/ Niemcy	126
12.	Matti Hautamäki	Finlandia	122
	Severin Freund	Niemcy	122
14.	Andreas Kofler	Austria	116
15.	Roar Ljøkelsøy	Norwegia	115
16.	Martin Höllwarth	Austria	114
	Matti Nykänen	Finlandia	114
18.	Peter Prevc	Słowenia	113
19.	Martin Schmitt	Niemcy	110
20.	Wolfgang Loitzl	Austria	107

Pierwsza „30” Pucharu Świata wszech czasów |

Stan na 17 lutego 2019, po zawodach w Willingen.

Miejsce	Imię i nazwisko	Kraj	Liczba
1.	Noriaki Kasai	Japonia	460
2.	Janne Ahonen	Finlandia	356
3.	Simon Ammann	Szwajcaria	349
4.	Wolfgang Loitzl	Austria	309
5.	Adam Małysz	Polska	307
6.	Roar Ljøkelsøy	Norwegia	269
7.	Kamil Stoch	Polska	256
8.	Andreas Goldberger	Austria	250
9.	Matti Hautamäki	Finlandia	246
10.	Andreas Kofler	Austria	240
11.	Martin Schmitt	Niemcy	238
12.	Thomas Morgenstern	Austria	237
13.	Anders Bardal	Norwegia	235
14.	Martin Höllwarth	Austria	233
15.	Jakub Janda	Czechy	230
16.	Andreas Widhölzl	Austria	226
17.	Gregor Schlierenzauer	Austria	223
18.	Michael Neumayer	Niemcy	218
	Daiki Itō	Japonia	218
20.	Michael Uhrmann	Niemcy	217

Najwięcej występów w konkursach Pucharu Świata |

Stan na 17 lutego 2019, po zawodach w Willingen.
Wzięto pod uwagę dyskwalifikacje. Nie wliczono występów w kwalifikacjach, które nie dały awansu do konkursu.

Miejsce	Imię i nazwisko	Kraj	Liczba
1.	Noriaki Kasai	Japonia	563
2.	Simon Ammann	Szwajcaria	413
3.	Janne Ahonen	Finlandia	411
4.	Jakub Janda	Czechy	361
5.	Wolfgang Loitzl	Austria	356
6.	Roar Ljøkelsøy	Norwegia	350
7.	Adam Małysz	Polska	349
8.	Robert Kranjec	Słowenia	325
9.	Andreas Kofler	Austria	309
	Kamil Stoch	Polska	309
11.	Martin Höllwarth	Austria	308
12.	Martin Schmitt	Niemcy	292
13.	Matti Hautamäki	Finlandia	290
14.	Andreas Goldberger	Austria	288
	Anders Bardal	Norwegia	288
16.	Daiki Itō	Japonia	285
17.	Michael Neumayer	Niemcy	280
18.	Andreas Widhölzl	Austria	279
19.	Michael Uhrmann	Niemcy	273
20.	Jiří Parma	Czechosłowacja	272

Najstarsi zwycięzcy konkursów Pucharu Świata |

Stan na 17 lutego 2019, po zawodach w Willingen.

Miejsce	Imię i nazwisko	Kraj	Data zwycięstwa	Miejsce	Wiek
1.	Noriaki Kasai	Japonia	29 listopada 2014	Kuusamo	42 lata 5 m. 23 d.
2.	Takanobu Okabe	Japonia	10 marca 2009	Kuopio	38 lat 4 m. 12 d.
3.	Robert Kranjec	Słowenia	18 marca 2016	Planica	34 lata 8 m. 2 d.
4.	Jernej Damjan	Słowenia	26 listopada 2017	Kuusamo	34 lata 5 m. 29 d.
5.	Simon Ammann	Szwajcaria	29 listopada 2014	Kuusamo	33 lata 5 m. 4 d.
6.	Adam Małysz	Polska	21 stycznia 2011	Zakopane	33 lata 1 m. 18 d.
7.	Jan Matura	Czechy	20 stycznia 2013	Sapporo	32 lata 11 m. 22 d.
8.	Kamil Stoch	Polska	10 lutego 2019	Lahti	31 lat 8 m. 16 d.
9.	Jens Weißflog	Niemcy	18 lutego 1996	Iron Mountain	31 lat 6 m. 28 d.
10.	Anders Bardal	Norwegia	7 marca 2014	Trondheim	31 lat 6 m. 10 d.
11.	Janne Ahonen	Finlandia	4 marca 2008	Kuopio	30 lat 9 m. 22 d.
12.	Martin Höllwarth	Austria	6 stycznia 2005	Bischofshofen	30 lat 8 m. 24 d.
13.	Martin Koch	Austria	18 marca 2012	Planica	30 lat 1 m. 25 d.
14.	Andreas Felder	Austria	29 marca 1992	Planica	30 lat 0 m. 23 d.
15.	Anders Jacobsen	Norwegia	1 stycznia 2015	Ga-Pa	29 lat 10 m. 15 d.
16.	Masahiko Harada	Japonia	13 marca 1998	Trondheim	29 lat 10 m. 4 d.
17.	Kazuyoshi Funaki	Japonia	5 lutego 2005	Sapporo	29 lat 9 m. 9 d.
18.	Roar Ljøkelsøy	Norwegia	22 stycznia 2006	Sapporo	29 lat 7 m. 22 d.
19.	Andreas Stjernen	Norwegia	13 stycznia 2018	Tauplitz	29 lat 5 m. 14 d.
20.	Stefan Horngacher	Austria	16 stycznia 1999	Zakopane	29 lat 3 m. 27 d.

Najstarsi zawodnicy na podium konkursów Pucharu Świata |

Stan na 17 lutego 2019, po zawodach w Willingen.
Uwzględniono wyłącznie zawodników powyżej 30. roku życia.

Miejsce	Imię i nazwisko	Kraj	Data podium	Miejscowość	Lok.	Wiek
1.	Noriaki Kasai	Japonia	26 marca 2017	Planica	3.	44 lata 9 m. 20 d.
2.	Takanobu Okabe	Japonia	10 marca 2009	Kuopio	1.	38 lat 4 m. 12 d.
3.	Simon Ammann	Szwajcaria	13 stycznia 2018	Tauplitz	3.	36 lat 6 m. 19 d.
4.	Robert Kranjec	Słowenia	20 marca 2016	Planica	2.	34 lata 8 m. 4 d.
5.	Jernej Damjan	Słowenia	26 listopada 2017	Kuusamo	1.	34 lata 5 m. 29 d.
6.	Michael Neumayer	Niemcy	27 stycznia 2013	Vikersund	2.	34 lata 0 m. 12 d.
7.	Adam Małysz	Polska	20 marca 2011	Planica	3.	33 lata 3 m. 17 d.
8.	Jan Matura	Czechy	3 lutego 2013	Harrachov	3.	33 lata 0 m. 5 d.
9.	Dmitrij Wasiljew	Rosja	1 grudnia 2012	Kuusamo	2.	32 lata 11 m. 5 d.
10.	Janne Ahonen	Finlandia	6 stycznia 2010	Bischofshofen	2.	32 lata 7 m. 26 d.
11.	Masahiko Harada	Japonia	29 grudnia 2000	Oberstdorf	3.	32 lata 7 m. 20 d.
12.	Stefan Horngacher	Austria	24 stycznia 2002	Hakuba	2.	32 lata 7 m. 4 d.
13.	Andreas Kofler	Austria	17 grudnia 2016	Engelberg	3.	32 lata 7 m. 0 d.
14.	Anders Bardal	Norwegia	10 marca 2015	Kuopio	2.	32 lat 6 m. 14 d.
15.	Michael Uhrmann	Niemcy	23 stycznia 2011	Zakopane	3.	32 lata 4 m. 7 d.
16.	Piotr Żyła	Polska	17 lutego 2019	Willingen	3.	32 lat 1 m. 1 d.
17.	Kamil Stoch	Polska	16 lutego 2019	Willingen	2.	31 lat 8 m. 22 d.
18.	Jens Weißflog	Niemcy	13 marca 1996	Falun	3.	31 lat 7 m. 21 d.
19.	Manuel Fettner	Austria	29 stycznia 2017	Willingen	3.	31 lat 7 m. 12 d.
20.	Jiří Parma	Czechy	22 stycznia 1994	Sapporo	3.	31 lat 0 m. 13 d.
21.	Martin Schmitt	Niemcy	16 stycznia 2009	Zakopane	3.	30 lat 11 m. 18 d.
22.	Wolfgang Loitzl	Austria	17 grudnia 2010	Engelberg	3.	30 lat 11 m. 4 d.
23.	Martin Höllwarth	Austria	9 stycznia 2005	Willingen	2.	30 lat 8 m. 27 d.
24.	Roar Ljøkelsøy	Norwegia	20 stycznia 2007	Zakopane	2.	30 lat 7 m. 20 d.
25.	Andreas Stjernen	Norwegia	4 stycznia 2019	Innsbruck	3.	30 lat 5 m. 2 d.
26.	Johan Sætre	Norwegia	20 marca 1982	Štrbské Pleso	3.	30 lat 2 m. 15 d.
27.	Martin Koch	Austria	18 marca 2012	Planica	1.	30 lat 1 m. 25 d.
28.	Andreas Goldberger	Austria	1 stycznia 2003	Garmisch-Partenkirchen	2.	30 lat 1 m. 3 d.
29.	Andreas Felder	Austria	29 marca 1992	Planica	1.	30 lat 0 m. 23 d.

Najmłodsi zwycięzcy konkursów Pucharu Świata |

Stan na 17 lutego 2019, po zawodach w Willingen.

Miejsce	Imię i nazwisko	Kraj	Data zwycięstwa	Miejsce	Wiek
1.	Steve Collins	Kanada	9 marca 1980	Lahti	15 lat 11 m. 27 d.
2.	Thomas Morgenstern	Austria	11 stycznia 2003	Liberec	16 lat 2 m. 12 d.
3.	Toni Nieminen	Finlandia	1 grudnia 1991	Thunder Bay	16 lat 6 m. 0 d.
4.	Janne Ahonen	Finlandia	19 grudnia 1993	Engelberg	16 lat 7 m. 8 d.
5.	Gregor Schlierenzauer	Austria	3 grudnia 2006	Lillehammer	16 lat 10 m. 27 d.
6.	Primož Peterka	Słowenia	27 stycznia 1996	Zakopane	16 lat 10 m. 29 d.
7.	Domen Prevc	Słowenia	25 listopada 2016	Kuusamo	17 lat 5 m. 21 d.
8.	Martin Höllwarth	Austria	10 stycznia 1991	Predazzo	17 lat 8 m. 28 d.
9.	Ari-Pekka Nikkola	Finlandia	28 lutego 1987	Lahti	17 lat 9 m. 12 d.
10.	Nicolas Dessum	Francja	22 stycznia 1995	Sapporo	17 lat 11 m. 2 d.
11.	Reinhard Schwarzenberger	Austria	30 grudnia 1994	Oberstdorf	17 lat 11 m. 23 d.
12.	Pekka Suorsa	Finlandia	22 grudnia 1985	Chamonix	18 lat 0 m. 14 d.
13.	Roberto Cecon	Włochy	16 lutego 1990	Predazzo	18 lat 1 m. 19 d.
14.	Stephan Hocke	Niemcy	15 grudnia 2001	Engelberg	18 lat 1 m. 25 d.
15.	Adam Małysz	Polska	17 marca 1996	Oslo	18 lat 4 m. 14 d.
16.	Horst Bulau	Kanada	1 stycznia 1981	Ga-Pa	18 lat 4 m. 18 d.
17.	Andreas Wellinger	Niemcy	16 stycznia 2014	Wisła	18 lat 4 m. 19 d.
18.	Matti Nykänen	Finlandia	30 grudnia 1981	Oberstdorf	18 lat 5 m. 13 d.
19.	Jens Weißflog	NRD	6 stycznia 1983	Bischofshofen	18 lat 5 m. 16 d.
20.	Pavel Ploc	Czechosłowacja	9 stycznia 1983	Harrachov	18 lat 6 m. 25 d.

Najmłodsi zawodnicy na podium konkursów Pucharu Świata |

Stan na 17 lutego 2019, po zawodach w Willingen.
Uwzględniono wyłącznie zawodników poniżej 18. roku życia. Opracowano na podstawie^[15][16].

Miejsce	Imię i nazwisko	Kraj	Data podium	Miejscowość	Lok.	Wiek
1.	Steve Collins	Kanada	9 marca 1980	Lahti	1.	15 lat 11 m. 27 d.
2.	Jakub Sucháček	Czechy	29 stycznia 1995	Lahti	2.	16 lat 2 m. 2 d.
3.	Thomas Morgenstern	Austria	11 stycznia 2003	Liberec	1.	16 lat 2 m. 12 d.
4.	Toni Nieminen	Finlandia	1 grudnia 1991	Thunder Bay	1.	16 lat 6 m. 0 d.
5.	Domen Prevc	Słowenia	19 grudnia 2015	Engelberg	2.	16 lat 6 m. 15 d.
6.	Janne Ahonen	Finlandia	19 grudnia 1993	Engelberg	1.	16 lat 7 m. 8 d.
7.	Ernst Vettori	Austria	26 lutego 1981	Chamonix	3.	16 lat 8 m. 1 d.
8.	Gregor Schlierenzauer	Austria	3 grudnia 2006	Lillehammer	1.	16 lat 10 m. 27 d.
9.	Primož Peterka	Słowenia	27 stycznia 1996	Zakopane	1.	16 lat 10 m. 29 d.
10.	Roberto Cecon	Włochy	29 stycznia 1989	Chamonix	2.	17 lat 1 m. 1 d.
11.	Gérard Balanche	Szwajcaria	10 marca 1985	Oslo	3.	17 lat 1 m. 20 d.
12.	Didier Mollard	Francja	4 marca 1987	Örnsköldsvik	3.	17 lat 3 m. 0 d.
13.	Andreas Wellinger	Niemcy	9 grudnia 2012	Krasnaja Polana	3.	17 lat 3 m. 11 d.
14.	Veli-Matti Lindström	Finlandia	3 marca 2001	Oberstdorf	2.	17 lat 3 m. 16 d.
15.	Urban Franc	Słowenia	5 grudnia 1992	Falun	2.	17 lat 6 m. 0 d.
16.	Matti Nykänen	Finlandia	7 marca 1981	Lahti	2.	17 lat 7 m. 18 d.
17.	Ari-Pekka Nikkola	Finlandia	10 stycznia 1987	Szczyrbskie Jezioro	3.	17 lat 7 m. 25 d.
18.	Primož Ulaga	Jugosławia	21 marca 1980	Planica	3.	17 lat 8 m. 1 d.
19.	Staffan Tällberg	Szwecja	20 grudnia 1987	Sapporo	3.	17 lat 8 m. 3 d.
20.	Martin Höllwarth	Austria	6 stycznia 1992	Bischofshofen	2.	17 lat 8 m. 24 d.
21.	Nicolas Dessum	Francja	22 stycznia 1995	Sapporo	1.	17 lat 11 m. 2 d.
22.	Andreas Bauer	Niemcy	1 stycznia 1982	Garmisch-Partenkirchen	3.	17 lat 11 m. 11 d.
23.	Tuomo Ylipulli	Finlandia	19 lutego 1983	Vikersund	3.	17 lat 11 m. 16 d.
24.	Reinhard Schwarzenberger	Austria	30 grudnia 1994	Oberstdorf	1.	17 lat 11 m. 23 d.

Zawodnicy z największym odstępem czasowym między pierwszym a ostatnim zwycięstwem w konkursie Pucharu Świata |

Stan na 17 lutego 2019, po zawodach w Willingen.
Uwzględniono zawodników z co najmniej 10-letnim odstępem między pierwszą a ostatnią wygraną.

Miejsce	Imię i nazwisko	Kraj	Data pierwszego zwycięstwa	Data ostatniego zwycięstwa	Odstęp czasowy
1.	Noriaki Kasai	Japonia	21 marca 1992	29 listopada 2014	22 lata 8 m. 8 d.
2.	Adam Małysz	Polska	17 marca 1996	21 stycznia 2011	14 lat 10 m. 4 d.
3.	Janne Ahonen	Finlandia	19 grudnia 1993	4 marca 2008	14 lat 2 m. 14 d.
4.	Jens Weißflog	NRD/ Niemcy	6 stycznia 1983	17 lutego 1996	13 lat 1 m. 11 d.
5.	Martin Höllwarth	Austria	10 stycznia 1992	6 stycznia 2005	12 lat 11 m. 27 d.
6.	Simon Ammann	Szwajcaria	17 marca 2002	29 listopada 2014	12 lat 8 m. 12 d.
7.	Takanobu Okabe	Japonia	7 grudnia 1996	10 marca 2009	12 lat 3 m. 3 d.
8.	Thomas Morgenstern	Austria	11 stycznia 2003	14 grudnia 2013	10 lat 11 m. 3 d.
9.	Robert Kranjec	Słowenia	26 listopada 2005	18 marca 2016	10 lat 3 m. 21 d.
10.	Kazuyoshi Funaki	Japonia	10 grudnia 1994	5 lutego 2005	10 lat 1 m. 26 d.

Zawodnicy z największym odstępem czasowym między pierwszym a ostatnim podium konkursu Pucharu Świata |

Stan na 17 lutego 2019, po zawodach w Willingen.
Uwzględniono zawodników z co najmniej 10-letnim odstępem między pierwszym a ostatnim podium.

Miejsce	Imię i nazwisko	Kraj	Data pierwszego podium	Data ostatniego podium	Odstęp czasowy
1.	Noriaki Kasai	Japonia	29 lutego 1992	26 marca 2017	25 lat 0 m. 26 d.
2.	Simon Ammann	Szwajcaria	16 grudnia 2001	13 stycznia 2018	16 lat 0 m. 28 d.
3.	Janne Ahonen	Finlandia	19 grudnia 1993	6 stycznia 2010	16 lat 0 m. 18 d.
4.	Takanobu Okabe	Japonia	11 marca 1993	10 marca 2009	15 lat 11 m. 30 d.
5.	Adam Małysz	Polska	18 lutego 1996	20 marca 2011	15 lat 1 m. 2 d.
6.	Robert Kranjec	Słowenia	1 marca 2002	20 marca 2016	14 lat 0 m. 19 d.
7.	Andreas Kofler	Austria	15 grudnia 2002	17 grudnia 2016	14 lat 0 m. 2 d.
8.	Jens Weißflog	NRD	1 stycznia 1983	13 marca 1996	13 lat 2 m. 12 d.
9.	Martin Höllwarth	Austria	6 stycznia 1992	9 stycznia 2005	13 lat 0 m. 3 d.
10.	Dmitrij Wasiljew	Rosja	1 stycznia 2001	1 grudnia 2012	11 lat 11 m. 0 d.
11.	Andreas Felder	Austria	12 lutego 1981	29 marca 1992	11 lat 1 m. 17 d.
12.	Dieter Thoma	Niemcy	12 grudnia 1987	23 stycznia 1999	11 lat 1 m. 11 d.
13.	Roar Ljøkelsøy	Norwegia	10 grudnia 1995	20 stycznia 2007	11 lat 1 m. 10 d.
14.	Matti Hautamäki	Finlandia	27 listopada 1999	29 grudnia 2010	11 lat 1 m. 2 d.
15.	Stefan Horngacher	Austria	1 stycznia 1991	24 stycznia 2002	11 lat 0 m. 23 d.
16.	Ernst Vettori	Austria	26 lutego 1981	11 marca 1992	11 lat 0 m. 13 d.
17.	Andreas Goldberger	Austria	4 stycznia 1992	1 stycznia 2003	10 lat 11 m. 28 d.
18.	Thomas Morgenstern	Austria	11 stycznia 2003	6 stycznia 2014	10 lat 11 m. 26 d.
19.	Ari-Pekka Nikkola	Finlandia	10 stycznia 1987	29 grudnia 1997	10 lat 11 m. 12 d.
20.	Roberto Cecon	Włochy	29 stycznia 1989	28 listopada 1999	10 lat 9 m. 29 d.
21.	Jernej Damjan	Słowenia	10 lutego 2007	26 listopada 2017	10 lat 9 m. 16 d.
22.	Martin Koch	Austria	16 grudnia 2001	18 marca 2012	10 lat 3 m. 2 d.
23.	Kazuyoshi Funaki	Japonia	10 grudnia 1994	5 lutego 2005	10 lat 1 m. 26 d.
24.	Michael Uhrmann	Niemcy	2 grudnia 2000	23 stycznia 2011	10 lat 1 m. 21 d.
25.	Martin Schmitt	Niemcy	28 listopada 1998	16 stycznia 2009	10 lat 1 m. 19 d.
26.	Jiří Parma	Czechosłowacja	18 grudnia 1983	22 stycznia 1994	10 lat 1 m. 4 d.
27.	Primož Ulaga	Jugosławia	21 marca 1980	25 marca 1990	10 lat 0 m. 4 d.

Najwięcej wygranych w sezonie konkursów Pucharu Świata |

Podział według zawodników |

Miejsce	Imię i nazwisko	Kraj	Liczba	Procent	Sezon
1.	Peter Prevc	Słowenia	15 z 29	51,7%	2015/2016
2.	Gregor Schlierenzauer	Austria	13 z 27	48,1%	2008/2009
3.	Janne Ahonen	Finlandia	12 z 28	42,8%	2004/2005
4.	Martin Schmitt	Niemcy	11 z 26	42,3%	1999/2000
4.	Adam Małysz	Polska	11 z 21	52,4%	2000/2001
6.	Matti Nykänen	Finlandia	10 z 25	40%	1982/1983
6.	Matti Nykänen	Finlandia	10 z 20	50%	1987/1988
6.	Andreas Goldberger	Austria	10 z 21	47,6%	1994/1995
6.	Martin Schmitt	Niemcy	10 z 29	34,5%	1998/1999
6.	Thomas Morgenstern	Austria	10 z 27	37%	2007/2008
6.	Gregor Schlierenzauer	Austria	10 z 27	37%	2012/2013
12.	Adam Małysz	Polska	9 z 24	37,5%	2006/2007
12.	Simon Ammann	Szwajcaria	9 z 23	39,1%	2009/2010
12.	Severin Freund	Niemcy	9 z 31	29%	2014/2015
12.	Kamil Stoch	Polska	9 z 22	40,9%	2017/2018
16.	Toni Nieminen	Finlandia	8 z 21	38%	1991/1992
16.	Gregor Schlierenzauer	Austria	8 z 23	34,8%	2009/2010
16.	Stefan Kraft	Austria	8 z 26	30,8%	2016/2017
19.	Horst Bulau	Kanada	7 z 25	28%	1982/1983
19.	Jens Weißflog	NRD	7 z 24	29,2%	1983/1984
19.	Jens Weißflog	Niemcy	7 z 19	36,8%	1993/1994
19.	Matti Nykänen	Finlandia	7 z 25	28%	1985/1986
19.	Andreas Felder	Austria	7 z 22	31,8%	1990/1991
19.	Primož Peterka	Słowenia	7 z 25	28%	1996/1997
19.	Andreas Widhölzl	Austria	7 z 27	25,9%	1999/2000
19.	Adam Małysz	Polska	7 z 22	31,8%	2001/2002
19.	Roar Ljøkelsøy	Norwegia	7 z 23	30,4%	2003/2004
19.	Thomas Morgenstern	Austria	7 z 26	26,9%	2010/2011
19.	Kamil Stoch	Polska	7 z 26	26,9%	2016/2017

Podział według państw |

Miejsce	Kraj	Procent	Liczba	Sezon
1.	Finlandia	64,3%	18 z 28	2004/2005
2.	Austria	62,9%	17 z 27	2008/2009
3.	Austria	59,3%	16 z 27	2007/2008
4.	Słowenia	58,6%	17 z 29	2015/2016
5.	Niemcy	57,7%	15 z 26	1999/2000
5.	Austria	57,7%	15 z 26	2010/2011
7.	Austria	57,1%	12 z 21	1991/1992
8.	Austria	53,8%	14 z 26	2011/2012
9.	Austria	52,4%	11 z 21	1994/1995
9.	Polska	52,4%	11 z 21	2000/2001
11.	Norwegia	52,2%	12 z 23	2003/2004
12.	Finlandia	50%	10 z 20	1987/1988
13.	Austria	47,8%	11 z 23	2009/2010
14.	Austria	45,5%	10 z 22	1990/1991
15.	Austria	44,4%	12 z 27	2012/2013
15.	Japonia	44,4%	12 z 27	1997/1998
17.	Austria	44%	11 z 25	1979/1980
18.	Niemcy	42,1%	8 z 19	1993/1994
19.	Norwegia	40,9%	9 z 22	1981/1982
19.	Polska	40,9%	9 z 22	2017/2018
21.	Finlandia	40%	10 z 25	1985/1986
21.	Finlandia	40%	10 z 25	1982/1983
23.	Finlandia	39,3%	11 z 28	1995/1996
23.	Szwajcaria	39,1%	9 z 23	2009/2010
25.	Finlandia	38,1%	8 z 21	1991/1992
26.	Austria	38%	8 z 21	1984/1985
27.	Polska	37,5%	9 z 24	2006/2007
28.	Niemcy	36,4%	8 z 22	2001/2002
29.	Japonia	36%	9 z 25	1996/1997
29.	Austria	36%	9 z 25	1985/1986
31.	Niemcy	35,5%	11 z 31	2014/2015

Najwięcej razy na podium Pucharu Świata w sezonie |

Podział według zawodników |

Miejsce	Imię i nazwisko	Kraj	Liczba	Procent	Sezon
1.	Peter Prevc	Słowenia	22 z 29	75,9%	2015/2016
2.	Gregor Schlierenzauer	Austria	20 z 27	74,1%	2008/2009
3.	Martin Schmitt	Niemcy	18 z 29	62,1%	1998/1999
4.	Martin Schmitt	Niemcy	17 z 26	65,4%	1999/2000
4.	Simon Ammann	Szwajcaria	17 z 27	63%	2008/2009
4.	Stefan Kraft	Austria	17 z 26	65,4%	2016/2017
7.	Simon Ammann	Szwajcaria	16 z 23	69,6%	2009/2010
7.	Thomas Morgenstern	Austria	16 z 26	61,5%	2010/2011
7.	Janne Ahonen	Finlandia	16 z 27	59,3%	1999/2000
7.	Thomas Morgenstern	Austria	16 z 27	59,3%	2007/2008
7.	Gregor Schlierenzauer	Austria	16 z 27	59,3%	2012/2013
12.	Andreas Goldberger	Austria	15 z 21	71,4%	1994/1995
12.	Janne Ahonen	Finlandia	15 z 28	53,6%	2004/2005
12.	Kazuyoshi Funaki	Japonia	15 z 29	51,7%	1998/1999
12.	Severin Freund	Niemcy	15 z 31	48,4%	2014/2015
16.	Adam Małysz	Polska	14 z 21	66,7%	2000/2001
16.	Adam Małysz	Polska	14 z 22	63,6%	2001/2002
16.	Matti Nykänen	Finlandia	14 z 25	56%	1985/1986
16.	Primož Peterka	Słowenia	14 z 25	56%	1996/1997
16.	Andreas Widhölzl	Austria	14 z 27	51,9%	1999/2000
16.	Gregor Schlierenzauer	Austria	14 z 27	51,9%	2007/2008
16.	Noriaki Kasai	Japonia	14 z 29	48,3%	1998/1999
16.	Peter Prevc	Słowenia	14 z 31	45,2%	2014/2015
24.	Adam Małysz	Polska	13 z 24	54,2%	2006/2007
24.	Matti Nykänen	Finlandia	13 z 25	52%	1982/1983
24.	Janne Ahonen	Finlandia	13 z 23	56,5%	2003/2004
24.	Janne Ahonen	Finlandia	13 z 29	44,8%	1998/1999
24.	Stefan Kraft	Austria	13 z 31	41,9%	2014/2015
24.	Kamil Stoch	Polska	13 z 22	59%	2017/2018

Podział według państw |

Miejsce	Kraj	Procent	Liczba	Sezon
1.	Austria	50,8%	32 z 63	1991/1992
2.	Austria	45,7%	37 z 81	2007/2008
3.	Japonia	43,7%	38 z 87	1998/1999
4.	Austria	43,2%	35 z 81	2008/2009
5.	Austria	42,3%	33 z 78	2010/2011
6.	Austria	41,3%	31 z 75	1979/1980
7.	Austria	38,9%	28 z 72	1980/1981
8.	Austria	38,5%	30 z 78	2011/2012
9.	Austria	37,7%	26 z 69	2009/2010
10.	Japonia	37%	30 z 81	1997/1998
11.	Austria	35,8%	29 z 81	2002/2003
12.	Finlandia	35,7%	30 z 84	1995/1996
13.	Austria	35,3%	18 z 51	1992/1993
14.	Austria	34,8%	23 z 66	1990/1991
15.	Finlandia	34,6%	27 z 78	1999/2000
16.	Słowenia	34,5%	30 z 87	2015/2016
17.	Norwegia	33,3%	23 z 69	2003/2004
	Austria	33,3%	25 z 75	1985/1986
19.	Norwegia	31,9%	23 z 72	1980/1981
20.	Finlandia	31,7%	20 z 63	2000/2001
21.	Austria	30,8%	24 z 78	2016/2017
22.	Austria	30,7%	23 z 75	1989/1990
23.	Niemcy	30,3%	20 z 66	1990/1991
	Norwegia	30,3%	20 z 66	1981/1982
	Norwegia	30,3%	20 z 66	2017/2018
26.	Finlandia	29,8%	25 z 84	2004/2005
27.	Niemcy	29,5%	23 z 78	1999/2000
28.	Japonia	29,3%	22 z 75	1996/1997
29.	Norwegia	28,7%	25 z 87	2015/2016
30.	Austria	28,6%	18 z 63	1984/1985

Najwięcej wygranych z rzędu konkursów Pucharu Świata |

Miejsce	Imię i nazwisko	Kraj	Liczba	Sezon
1.	Janne Ahonen	Finlandia	6	2004/2005
1.	Matti Hautamäki	Finlandia	6	2004/2005
1.	Thomas Morgenstern	Austria	6	2007/2008
1.	Gregor Schlierenzauer	Austria	6	2008/2009
1.	Ryōyū Kobayashi	Japonia	6	2018/2019
6.	Andreas Goldberger	Austria	5	1994/1995
6.	Adam Małysz	Polska	5	2000/2001
6.	Sven Hannawald	Niemcy	5	2001/2002
9.	Ole Bremseth	Norwegia	4	1981/1982
9.	Jens Weißflog	NRD	4	1983/1984
9.	Andreas Felder	Austria	4	1984/1985
9.	Espen Bredesen	Norwegia	4	1992/1993 1993/1994
9.	Martin Schmitt	Niemcy	4	1999/2000
9.	Janne Ahonen	Finlandia	4	2004/2005
9.	Gregor Schlierenzauer	Austria	4	2007/2008
9.	Simon Ammann	Szwajcaria	4	2009/2010
9.	Thomas Morgenstern	Austria	4	2010/2011
9.	Severin Freund	Niemcy	4	2014/2015
9.	Peter Prevc	Słowenia	4	2015/2016
9.	Kamil Stoch	Polska	4	2016/2017
9.	Kamil Stoch	Polska	4	2017/2018

Najwięcej razy z rzędu na podium konkursów Pucharu Świata |

Miejsce	Imię i nazwisko	Kraj	Liczba	Przedział czasowy	Miejsca
1.	Janne Ahonen	Finlandia	13	27.11.2004 – 9.01.2005	1 1 1 1 2 1 1 1 1 1 1 2 1
2.	Peter Prevc	Słowenia	12	06.12.2015 – 30.01.2016	2 2 1 1 1 3 1 1 1 1 3 1
3.	Matti Nykänen	Finlandia	9	21.02.1986 – 07.12.1986	3 2 1 1 2 1 3 2 1
3.	Gregor Schlierenzauer	Austria	9	10.01.2009 – 11.11.2009	1 1 2 1 1 1 1 1 1
3.	Stefan Kraft	Austria	9	29.01.2017 – 16.03.2017	2 1 1 3 3 1 2 1 1
6.	Thomas Morgenstern	Austria	8	01.12.2007 – 30.12.2007	1 1 1 1 1 1 3 1
6.	Gregor Schlierenzauer	Austria	8	07.03.2008 – 13.12.2008	1 1 1 1 3 1 3 2
8.	Jens Weißflog	NRD	7	30.12.1983 – 15.01.1984	2 1 1 1 1 2 1
8.	Espen Bredesen	Norwegia	7	07.03.1993 – 14.12.1993	3 1 1 1 1 3 2
8.	Andreas Goldberger	Austria	7	10.12.1994 – 08.01.1995	2 1 2 2 2 1 1
8.	Sven Hannawald	Niemcy	7	30.12.2001 – 20.01.2002	1 1 1 1 1 2 2
8.	Simon Ammann	Szwajcaria	7	07.12.2008 – 01.02.2009	1 1 2 1 3 1 2
8.	Richard Freitag	Niemcy	7	02.12.2017 - 01.01.2018	1 2 1 2 1 2 2

Konkursy drużynowe |

 Osobne artykuły: Zwycięzcy konkursów drużynowych Pucharu Świata i Puchar Narodów w skokach narciarskich.

Najwięcej razy na podium w konkursach drużynowych Pucharu Świata |

Stan na 15 lutego 2019, po zawodach w Willingen.

Miejsce	Państwo				Razem
1.	Austria	29	23	21	73
2.	Norwegia	24	19	15	58
3.	Finlandia	15	13	9	37
4.	Niemcy	13	24	17	54
5.	Słowenia	9	4	10	23
6.	Polska	5	10	9	24
7.	Japonia	4	7	13	24
8.	Rosja	0	1	2	3
9.	Szwajcaria	0	0	1	1

Najwięcej razy na podium w konkursach mieszanych Pucharu Świata |

Rozegrano tylko 2 konkursy w sezonach 2012/2013 i 2013/2014

Miejsce	Państwo				Razem
1.	Japonia	1	1	0	2
	Norwegia	1	0	1	2
3.	Austria	0	1	0	1
	Włochy	0	0	1	1

Miejsca rozgrywania Pucharu Świata |

 Z tym tematem związana jest kategoria: Puchar Świata w skokach narciarskich według miast rozgrywania zawodów.

Puchar Świata jest rozgrywany głównie w krajach nordyckich (w Norwegii i Finlandii, okazjonalnie w Szwecji) i Europie Środkowej (w Austrii, Czechach, Niemczech, Polsce, Słowenii i Szwajcarii), z pojedynczymi konkursami w Japonii. Sporadycznie, w wybranych latach, także w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Rosji, we Francji i Włoszech. W Polsce konkursy PŚ odbywają się w Zakopanem (pierwszy konkurs 26 stycznia 1980) i w Wiśle (pierwszy konkurs 9 stycznia 2013). W sumie zawody tej rangi odbywały się w 58 miejscach w 17 krajach (lub w 20 państwach, jeśli potraktować oddzielnie Czechosłowację, Jugosławię i NRD).

Miejscowości w tabeli są uporządkowane według kolejności chronologicznej ich pojawienia się w kalendarzach Pucharu Świata.

Miejsca rozgrywania PŚ w poszczególnych sezonach |

Miejsca rozgrywania konkursów inaugurujących sezony PŚ |

Miejscowość	Sezony
Cortina d’Ampezzo	1979/1980, 1980/1981[g], 1981/1982, 1982/1983
Thunder Bay	1984/1985, 1985/1986, 1986/1987, 1987/1988, 1988/1989, 1991/1992
Lake Placid	1990/1991
Falun	1992/1993
Planica	1993/1994, 1994/1995
Lillehammer	1995/1996, 1996/1997, 1997/1998, 1998/1999, 2012/2013
Kuopio	1999/2000, 2000/2001, 2001/2002
Kuusamo	2002/2003, 2003/2004, 2004/2005, 2005/2006, 2006/2007, 2007/2008, 2008/2009, 2009/2010, 2010/2011, 2011/2012, 2016/2017
Klingenthal	2013/2014, 2014/2015, 2015/2016
Wisła	2017/2018, 2018/2019

Miejsca rozgrywania konkursów finałowych sezonów PŚ |

Miejscowość	Sezony
Szczyrbskie Jezioro	1979/1980, 1984/1985, 1990/1991
/ Planica	1980/1981, 1981/1982, 1982/1983, 1986/1987, 1987/1988, 1988/1989, 1991/1992, 1992/1993, 1996/1997, 1997/1998, 1998/1999, 1999/2000, 2000/2001, 2001/2002, 2002/2003, 2004/2005, 2005/2006, 2006/2007, 2007/2008, 2008/2009, 2010/2011, 2011/2012, 2012/2013, 2013/2014, 2014/2015, 2015/2016, 2016/2017, 2017/2018
Oslo	1986/1987, 1995/1996, 2003/2004, 2009/2010
Thunder Bay	1993/1994
Oberstdorf	1994/1995

Pozostałe statystyki |

Największa i najmniejsza przewaga w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata między pierwszym, a drugim miejscem |

Od sezonu 1993/1994 w którym za miejsca zajęte w konkursach Pucharu Świata zawodnicy otrzymywali punkty według następującej tabeli.

miejsce	1	2	3	4	5	6	7	8	9	10	11	12	13	14	15	16	17	18	19	20	21	22	23	24	25	26	27	28	29	30
punkty	100	80	60	50	45	40	36	32	29	26	24	22	20	18	16	15	14	13	12	11	10	9	8	7	6	5	4	3	2	1

• 813 pkt – Peter Prevc – Severin Freund, Sezon 2015/2016
  


• 0 pkt – Severin Freund – Peter Prevc, Sezon 2014/2015 (o zwycięstwie klasyfikacji generalnej PŚ decydowała ilość zwycięstw w jednym sezonie. Severin Freund odniósł w tym sezonie 9 zwycięstw, zaś Prevc 3)

W sezonach 1993/1994 i 2000/2001 krajom przyznawano punkty za zajęte miejsca w poszczególnych konkursach drużynowych
według następującej tabeli:

miejsce	1	2	3	4	5	6
punkty	200	160	120	100	90	80

• 2024 pkt –  Japonia –  Austria, 1997/1998
  


• 93 pkt –  Norwegia –  Japonia, 1993/1994
  

Od sezonu 2001/2002 krajom przyznaje się punkty za zajęte miejsca w poszczególnych konkursach drużynowych według następującej tabeli:

miejsce	1	2	3	4	5	6	7	8
punkty	400	350	300	250	200	150	100	50

• 3741 pkt –  Austria –  Norwegia, 2009/2010
  


• 37 pkt –  Niemcy –  Norwegia, 2014/2015
  

W sezonach 2012/2013 i 2013/2014 rozegrano 2 konkursy mieszane, a punkty podzielono na pół. według następującej tabeli:

miejsce	1	2	3	4	5	6	7	8
punkty	200	175	150	125	100	75	50	25

• 672 pkt –  Austria -  Niemcy, 2013/2014
  


• 6 pkt –  Norwegia –  Austria, 2012/2013
  

W sezonach od 1979/1980 do 1992/1993 w których skoczkom przyznawano punkty za zajęte miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnych Pucharu Świata według następującej tabeli:

miejsce	1	2	3	4	5	6	7	8	9	10	11	12	13	14	15
punkty	25	20	15	12	11	10	9	8	7	6	5	4	3	2	1

• 95 pkt – Matti Nykänen – Pavel Ploc, Sezon 1987/1988
  


• 4 pkt – Armin Kogler – Roger Ruud, Sezon 1980/1981
  


• 511 pkt –  Austria –  Norwegia, 1980/1981
  


• 7 pkt –  Austria –  Norwegia, 1979/1980
  

W sezonach 1991/1992 i 1992/1993 krajom przyznawano punkty za zajęte miejsca w poszczególnych konkursach drużynowych
według następującej tabeli:

miejsce	1	2	3	4	5	6	7	8	9	10	11	12	13
punkty	60	50	40	30	20	15	14	13	12	11	10	9	8

• 337 pkt –  Austria –  Japonia, 1992/1993
  


• 702 pkt –  Austria –  Finlandia, 1991/1992
  

Największa przewaga pierwszego/ych zawodnika/ów nad drugim/kolejnym w konkursach Pucharu Świata |

Opracowano na podstawie ^[17][18]. Uwzględniono przewagi powyżej 30 punktów.

Punkty	Zawodnicy	Data	Miejscowość	Rozmiar skoczni
47,5 pkt	Felder – Fidjestøl	14.03.1987	Planica	mamucia
46,6 pkt	Schlierenzauer i Evensen – Ammann	12.02.2011	Vikersund	mamucia
44,9 pkt	Małysz – Ahonen	04.01.2001	Innsbruck	duża
43,5 pkt	Nieminen – Vettori	11.03.1992	Trondheim	duża
43,2 pkt	Ahonen – Herr	27.11.2004	Kuusamo	duża
42,7 pkt	Freund – Fannemel	15.02.2015	Vikersund	mamucia
39,3 pkt	Nykänen – Parma	20.12.1987	Sapporo	duża
38,8 pkt	Małysz – Schmitt	01.12.2001	Titisee-Neustadt	duża
37,4 pkt	Ammann – Kasai	17.01.2010	Sapporo	duża
36,9 pkt	Małysz – Loitzl	20.01.2001	Salt Lake City	duża
36,5 pkt	Małysz – Jussilainen	04.02.2001	Willingen	duża
36,4 pkt	Schlierenzauer – Morgenstern	31.01.2009	Sapporo	duża
35,4 pkt	Nykänen – Vettori	26.01.1986	Sapporo	duża
35,2 pkt	Harada – Małysz	18.02.1996	Iron Mountain	duża
33,5 pkt	Nykänen – Ploc / Weißflog	18.03.1984	Oberstdorf	mamucia
31,9 pkt	Małysz – Ahonen	06.01.2001	Bischofshofen	duża
31,6 pkt	Ploc – Opaas	25.03.1984	Planica	mamucia
31,3 pkt	Kasai – Petek	23.01.1993	Predazzo	duża
30,7 pkt	Nykänen – Kogler	16.01.1983	Lake Placid	duża

Najmniejsza przewaga pierwszego zawodnika nad drugim w konkursach Pucharu Świata |

Opracowano na podstawie ^[17][18].

Punkty	Zawodnicy	Data	Miejscowość	Rozmiar skoczni
0,1 pkt	Kogler – Bråten	01.01.1983	Garmisch-Partenkirchen	duża
	Berg – Felder	19.02.1986	Sankt Moritz	normalna
	Opaas – Klauser	30.12.1986	Oberstdorf	duża
	Fidjestøl – Weißflog	21.01.1989	Oberhof	normalna
	Widhölzl – Hannawald	01.03.1998	Vikersund	mamucia
	Funaki – Morgenstern	05.02.2005	Sapporo	duża
	Hautamäki – Widhölzl	19.03.2005	Planica	mamucia
	Küttel – Janda	03.12.2005	Lillehammer	duża
	Larinto – Hautamäki	01.12.2010	Kuopio	duża
	Itō – Bardal	28.01.2012	Sapporo	duża
	Schlierenzauer – Fannemel	25.11.2012	Lillehammer	duża
	Kofler – Stoch	15.12.2012	Engelberg	duża
	Freund – Gangnes	05.12.2015	Lillehammer	normalna
	Fannemel – Freitag	16.12.2017	Engelberg	duża
0,2 pkt	Ruud – Persson	08.01.1985	Cortina d’Ampezzo	średnia
	Goldberger – Schwarzenberger	14.01.1996	Engelberg	duża
	Peterka – Reuteler	15.03.1998	Oslo	duża
	Schmitt – Widhölzl	27.03.2000	Iron Mountain	duża
	D. Prevc – Tande	04.12.2016	Klingenthal	duża
	Forfang – Żyła	01.12.2018	Niżny Tagił	duża
0,3 pkt	Fijas – Bobak	27.01.1980	Zakopane	duża
	Nykänen – Hansson	18.12.1982	Cortina d’Ampezzo	normalna
	Neuländtner – Vettori	15.12.1985	Lake Placid	normalna
	Weißflog – Nykänen	24.01.1988	Engelberg	duża
	Opaas – Vettori	11.12.1988	Lake Placid	normalna
	Duffner – Goldberger	30.12.1992	Oberstdorf	duża
	Miyahira – Schmitt	20.03.1999	Planica	mamucia
	Höllwarth – Małysz	18.01.2004	Zakopane	duża
	Schlierenzauer – Kranjec	03.02.2013	Harrachov	mamucia
	Freitag – Stjernen	16.02.2013	Oberstdorf	mamucia
	Freund – Bardal	21.03.2014	Planica	duża
	Freund – Prevc	14.03.2015	Oslo	duża
	Wellinger – Kraft	29.01.2017	Willingen	duża

Najmniejsza przewaga punktowa od 1 do 10 miejsca w konkursach Pucharu Świata |

Punkty	Zawodnicy	Data	Miejscowość	Rozmiar skoczni
5,3 pkt	Freund – Poppinger	05.12.2015	Lillehammer	normalna
6,5 pkt	Weißflog – Ploc	01.01.1990	Garmisch-Partenkirchen	duża

Najwyższe noty za dwa skoki w konkursie Pucharu Świata (bez lotów) |

System bez punktów za wiatr |

Punkty	Zawodnicy	Data	Miejscowość
328,2 pkt	Sven Hannawald	08.02.2003	Willingen
319,1 pkt	Sven Hannawald	12.01.2002	Willingen
318,7 pkt	Janne Ahonen	27.11.2004	Kuusamo
316,0 pkt	Adam Małysz	04.02.2001	Willingen
309,0 pkt	Matti Hautamäki	12.01.2002	Willingen
308,8 pkt	Thomas Morgenstern	01.12.2007	Kuusamo
308,3 pkt	Andreas Widhölzl	08.02.2003	Willingen
	Janne Ahonen	28.11.2004	Kuusamo
307,0 pkt	Florian Liegl	08.02.2003	Willingen
306,6 pkt	Bjørn Einar Romøren	01.12.2007	Kuusamo
305,6 pkt	Robert Kranjec	26.11.2005	Kuusamo
303,8 pkt	Andreas Widhölzl	30.11.2002	Kuusamo
303,4 pkt	Takanobu Okabe	07.12.1996	Kuusamo
303,0 pkt	Robert Kranjec	08.02.2003	Willingen
301,2 pkt	Wolfgang Loitzl	06.01.2009	Bischofshofen

System z punktami za wiatr |

Punkty	Zawodnicy	Data	Miejscowość
331,2 pkt	Andreas Kofler	28.11.2010	Kuusamo
328,3 pkt	Thomas Morgenstern	28.11.2010	Kuusamo
325,9 pkt	Peter Prevc	28.02.2016	Ałmaty
321,8 pkt	Domen Prevc	25.11.2016	Kuusamo
318,3 pkt	Severin Freund	25.11.2016	Kuusamo
315,0 pkt	Ryōyū Kobayashi	12.01.2019	Predazzo
314,3 pkt	Severin Freund	28.02.2016	Ałmaty
314,2 pkt	Kamil Stoch	4.03.2018	Lahti
311,1 pkt	Karl Geiger	16.02.2019	Willingen
310,9 pkt	Daniel-André Tande	28.02.2016	Ałmaty
310,6 pkt	Peter Prevc	25.11.2016	Kuusamo
310,4 pkt	Ryōyū Kobayashi	25.11.2018	Kuusamo
310,1 pkt	Simon Ammann	28.11.2010	Kuusamo
308,6 pkt	Anders Jacobsen	30.12.2012	Oberstdorf
308,0 pkt	Stefan Kraft	30.12.2016	Oberstdorf
307,3 pkt	Stefan Kraft	24.01.2016	Zakopane
307,2 pkt	Severin Freund	29.12.2015	Oberstdorf
307,1 pkt	Kamil Stoch	16.02.2019	Willingen
306,4 pkt	Stefan Kraft	28.02.2016	Ałmaty
	Kamil Stoch	13.03.2018	Lillehammer
306,0 pkt	Michael Hayböck	28.02.2016	Ałmaty
305,9 pkt	Domen Prevc	18.12.2016	Engelberg
305,2 pkt	Kamil Stoch	30.12.2016	Oberstdorf
304,7 pkt	Michael Hayböck	17.12.2016	Engelberg
	Ryōyū Kobayashi	16.02.2019	Willingen
304,5 pkt	Manuel Fettner	25.11.2016	Kuusamo
304,2 pkt	Peter Prevc	20.12.2015	Engelberg
	Michael Hayböck	29.12.2015	Oberstdorf
303,7 pkt	Maciej Kot	25.11.2016	Kuusamo
303,1 pkt	Karl Geiger	25.11.2016	Kuusamo
302,7 pkt	Gregor Schlierenzauer	06.12.2014	Lillehammer
302,0 pkt	Karl Geiger	15.12.2018	Engelberg
301,9 pkt	Simon Ammann	29.12.2013	Oberstdorf
301,6 pkt	Domen Prevc	17.12.2016	Engelberg
301,4 pkt	Johan Remen Evensen	28.11.2010	Kuusamo
	Jernej Damjan	16.12.2017	Kuusamo
301,3 pkt	Markus Eisenbichler	25.11.2016	Kuusamo
301,2 pkt	Domen Prevc	10.12.2016	Lillehammer
300,7 pkt	Kamil Stoch	15.12.2013	Titisee-Neustadt
300,3 pkt	Gregor Schlierenzauer	21.01.2012	Zakopane
	Andreas Kofler	25.11.2016	Kuusamo

Podwójni triumfatorzy konkursu Pucharu Świata |

Zawodnicy	Data	Miejscowość	Rozmiar skoczni
Per Bergerud, Manfred Deckert	03.01.1982	Innsbruck	duża
Ulf Findeisen, Ernst Vettori	19.01.1986	Oberwiesenthal	duża
Jon Inge Kjørum, Pavel Ploc	14.01.1989	Harrachov	duża
Ari-Pekka Nikkola, Franci Petek	11.02.1990	Engelberg	duża
Andreas Felder, Jens Weißflog	01.01.1991	Garmisch-Partenkirchen	duża
Andreas Goldberger, Ari-Pekka Nikkola	21.01.1996	Sapporo	duża
Roar Ljøkelsøy, Adam Małysz	29.01.2005	Zakopane	duża
Johan Remen Evensen, Gregor Schlierenzauer	12.02.2011	Vikersund	mamucia
Piotr Żyła, Gregor Schlierenzauer	17.03.2013	Oslo	duża
Simon Ammann, Noriaki Kasai	29.11.2014	Kuusamo	duża
Maciej Kot, Peter Prevc	11.02.2017	Sapporo	duża

Ex aequo na podium (drugie miejsce) |

Zawodnicy	Data	Miejscowość	Rozmiar skoczni
Pavel Ploc, Hans Wallner	18.02.1983	Vikersund	duża
Pavel Ploc, Jens Weißflog	18.03.1984	Oberstdorf	mamucia
Andreas Goldberger, Lasse Ottesen	06.12.1992	Falun	duża
Mika Laitinen, Sturle Holseter	18.01.1997	Sapporo	normalna
Primož Peterka, Dieter Thoma	12.12.1997	Harrachov	normalna
Stefan Horngacher, Martin Koch	24.01.2002	Hakuba	duża
Adam Małysz, Andreas Goldberger	01.01.2003	Garmisch-Partenkirchen	duża
Andreas Kofler, Sven Hannawald	06.01.2003	Bischofshofen	duża
Roar Ljøkelsøy, Florian Liegl	09.03.2003	Oslo	duża
Bjørn Einar Romøren, Simon Ammann	12.03.2004	Lillehammer	duża
Severin Freund, Anders Bardal	04.12.2011	Lillehammer	duża
Andreas Kofler, Andreas Wellinger	16.12.2012	Engelberg	duża

Ex aequo na podium (trzecie miejsce) |

Zawodnicy	Data	Miejscowość	Rozmiar skoczni
Mike Holland, Jeff Hastings	15.01.1983	Lake Placid	duża
Jeff Hastings, Horst Bulau	17.12.1983	Lake Placid	normalna
Trond Jøran Pedersen, Tadeusz Fijas, Jiří Parma	23.02.1985	Harrachov	mamucia
Andi Rauschmeier, Primož Ulaga	11.02.1990	Engelberg	duża
Ari-Pekka Nikkola, Takanobu Okabe	21.01.1995	Sapporo	normalna
Naoto Itō, Kazuyoshi Funaki	05.02.1995	Falun	normalna
Adam Małysz, Primož Peterka	01.03.1996	Lahti	normalna
Kazuyoshi Funaki, Jani Soininen	09.03.1997	Lahti	duża
Mika Laitinen, Primož Peterka	08.12.1997	Villach	normalna
Martin Schmitt, Noriaki Kasai	09.01.1999	Engelberg	duża
Janne Ahonen, Sven Hannawald	13.03.2002	Falun	duża
Sigurd Pettersen, Janne Ahonen	25.01.2004	Sapporo	duża
Jakub Janda, Adam Małysz	09.03.2005	Kuopio	duża
Simon Ammann, Robert Kranjec	22.03.2009	Planica	mamucia
Severin Freund, Anders Jacobsen	10.03.2013	Lahti	duża
Peter Prevc, Thomas Diethart	29.12.2013	Oberstdorf	duża
Michael Hayböck, Jernej Damjan	20.12.2014	Engelberg	duża
Simon Ammann, Noriaki Kasai	04.01.2015	Innsbruck	duża
Stefan Kraft, Simon Ammann	10.03.2015	Kuopio	normalna
Peter Prevc, Kamil Stoch	15.03.2015	Oslo	duża

Całe podium zajmowane przez zawodników z jednego kraju w konkursie PŚ |

Kraj	Zawodnicy	Data	Miejscowość
Austria	Toni Innauer, Hubert Neuper, Alfred Groyer	27.12.1979	Cortina d’Ampezzo
Austria	Armin Kogler, Hubert Neuper, Toni Innauer (+ 4. Klaus Tuchscherer)	20.01.1980	Thunder Bay
Austria	Hubert Neuper, Armin Kogler, Hans Millonig	22.03.1980	Planica
Austria	Armin Kogler, Hans Millonig, Hubert Neuper	25.03.1980	Štrbské Pleso
Austria	Alois Lipburger, Andreas Felder, Fritz Koch	14.02.1981	Ironwood
Norwegia	Ole Bremseth, Olav Hansson, Johan Sætre	20.03.1982	Štrbské Pleso
Niemcy	André Kiesewetter, Dieter Thoma, Josef Heumann	15.12.1990	Sapporo
Austria	Andreas Felder, Heinz Kuttin, Werner Haim	02.03.1991	Lahti
Austria	Andreas Felder, Werner Rathmayr, Martin Höllwarth	17.01.1992	Sankt Moritz
Austria	Werner Rathmayr, Andreas Felder, Andreas Goldberger	25.01.1992	Oberstdorf
Japonia	Kazuyoshi Funaki, Masahiko Harada, Hiroya Saitō	01.01.1998	Garmisch-Partenkirchen
Japonia	Masahiko Harada, Kazuyoshi Funaki, Hiroya Saitō	11.01.1998	Ramsau
Japonia	Takanobu Okabe, Hiroya Saitō, Noriaki Kasai	01.03.1998	Vikersund
Finlandia	Risto Jussilainen, Veli-Matti Lindström, Matti Hautamäki	03.03.2001	Oberstdorf
Austria	Andreas Widhölzl, Stefan Horngacher, Martin Koch	24.01.2002	Hakuba
Austria	Martin Höllwarth, Andreas Goldberger, Andreas Kofler	15.12.2002	Titisee-Neustadt
Finlandia	Matti Hautamäki, Tami Kiuru, Janne Ahonen	28.01.2006	Zakopane
Austria	Thomas Morgenstern, Andreas Kofler, Wolfgang Loitzl	09.12.2007	Trondheim
Austria	Gregor Schlierenzauer, Thomas Morgenstern, Wolfgang Loitzl	31.01.2009	Sapporo
Austria	Thomas Morgenstern, Andreas Kofler, Wolfgang Loitzl	17.12.2010	Engelberg
Austria	Gregor Schlierenzauer, Thomas Morgenstern, Martin Koch	18.03.2011	Planica
Austria	Andreas Kofler, Gregor Schlierenzauer, Thomas Morgenstern	27.11.2011	Kuusamo
Austria	Gregor Schlierenzauer, Andreas Kofler, Thomas Morgenstern	30.12.2011	Oberstdorf
Słowenia	Jernej Damjan, Peter Prevc, Robert Kranjec	26.01.2014	Sapporo
Słowenia	Peter Prevc, Domen Prevc, Robert Kranjec	30.01.2016	Sapporo
Norwegia	Robert Johansson, Andreas Stjernen, Daniel-André Tande	18.03.2018	Vikersund

Inne |

• Dotychczas, w 870 zawodach w cyklu Pucharu Świata (na 919 zaplanowanych), zwyciężało 146 zawodników. W 10 przypadkach dwóch zawodników dzieliło najwyższy stopień podium (Stan po zakończeniu sezonu 2014/2015).


• Nigdy w historii PŚ Kryształowej Kuli nie zdobył zawodnik spoza Europy. Najbliżej tego osiągnięcia w czasie obowiązywania obecnej punktacji (od sezonu 1993/1994) był Kazuyoshi Funaki (Japonia), który w sezonie 1997/1998 zajął 2. miejsce w klasyfikacji generalnej, przegrywając z Primožem Peterką o 19 punktów. Spośród skoczków rywalizujących w czasach poprzedniej punktacji (do sezonu 1992/1993) jedynym spoza Europy, który uplasował się na 2. pozycji, był Horst Bulau (Kanada), którego o 17 punktów wyprzedził Matti Nykänen.


• Tylko raz zdarzyło się, by zwycięzca 1. konkursu PŚ wygrał zarazem ostatni konkurs. Dokonał tego Martin Schmitt, który w sezonie 2000/2001 wygrał inauguracyjne zawody w Kuopio i finalne zawody w Planicy.


• Austriak Ernst Vettori nigdy nie zdobył Kryształowej Kuli, mimo że aż 4-krotnie zajmował miejsca na podium klasyfikacji generalnej (był 3 razy 2. i raz 3.).

Oficjalni nadawcy |

Kraj	Nadawca
Austria	ORF
Czechy	ČT
Finlandia	MTV3, Yle
Japonia	NHK
Niemcy	ARD, ZDF
Norwegia	NRK
Polska	TVP, Eurosport 1
Słowenia	RTVSLO
Szwajcaria	SRG SSR
Unia Europejska	Eurosport

Zobacz też |

• Zwycięzcy konkursów Pucharu Świata w skokach narciarskich chronologicznie


• Lista skoczków narciarskich ze zwycięstwem w Pucharze Świata


• Lista skoczków narciarskich z podium w Pucharze Świata


• Lista podiów reprezentacji Polski w Pucharze Świata w skokach narciarskich


• Puchar Świata kobiet w skokach narciarskich


• Puchar Świata w lotach narciarskich


• Puchar Narodów w skokach narciarskich


• Kryształowa Kula


• Man of the Day

Uwagi |

Przypisy |

Linki zewnętrzne |

• 
  FISSkiJumpingWorldCup.com FIS Puchar Świata w skokach narciarskich – oficjalna strona FIS (ang.)
  


• 
  Wyniki zawodów PŚ w latach 1979–2000 (pol.) w serwisie skijumping.pl


• 
  Archiwum wyników Pucharu Świata (ang.) na stronie Międzynarodowej Federacji Narciarskiej


• 
  Zasady dotyczące Pucharu Świata (ang.) na stronie Międzynarodowej Federacji Narciarskiej

p • d • e Skoki narciarskie Pojęcia podstawowe Skoki narciarskie Skocznia narciarska Loty narciarskie Punkt konstrukcyjny Rozmiar skoczni Punkt jury Belka startowa Telemark Rekord świata Krajowe rekordy mężczyzn Krajowe rekordy kobiet Skocznie narciarskie mała średnia normalna duża mały mamut mamucia Zawody mistrzowskie Igrzyska olimpijskie MŚ seniorów MŚ w lotach MŚ juniorów Medaliści Igrzyska olimpijskie MŚ seniorów MŚ w lotach MŚ juniorów Klasyfikacje sezonowe Zimowe Puchar Świata w skokach Puchar Świata w lotach Puchar Narodów Puchar Świata kobiet Puchar Kontynentalny Puchar Kontynentalny kobiet FIS Cup Alpen Cup Letnie Letnie Grand Prix Letnie Grand Prix kobiet Letni Puchar Kontynentalny Letni Puchar Kontynentalny kobiet Puchar Karpat Puchar Beskidów Turnieje Turniej Czterech Skoczni Raw Air Willingen Five Planica 7 Lillehammer Triple Blue Bird Inne zawody Festiwal Narciarski w Holmenkollen Igrzyska Narciarskie w Lahti Igrzyska azjatyckie Zimowe igrzyska olimpijskie młodzieży Olimpijski festiwal młodzieży Europy Uniwersjada MŚ weteranów Nieistniejące zawody międzynarodowe Akademickie mistrzostwa świata FIS Ladies Winter Tournee FIS Sommer Ladies Tournee FIS Team Tour Husebyrennet Lotos Poland Tour Memoriał B. Czecha i H. Marusarzówny Puchar Europy Puchar Przyjaźni Szwedzkie Igrzyska Narciarskie Turniej Czeski Turniej Czterech Narodów Turniej Nordycki Turniej Norweski Turniej Schwarzwaldzki Turniej Szwajcarski Turniej Trzech Państw Tydzień Lotów Narciarskich

p • d • e Puchar Świata w skokach narciarskich Mężczyźni 1979/1980 1980/1981 1981/1982 1982/1983 1983/1984 1984/1985 1985/1986 1986/1987 1987/1988 1988/1989 1989/1990 1990/1991 1991/1992 1992/1993 1993/1994 1994/1995 1995/1996 1996/1997 1997/1998 1998/1999 1999/2000 2000/2001 2001/2002 2002/2003 2003/2004 2004/2005 2005/2006 2006/2007 2007/2008 2008/2009 2009/2010 2010/2011 2011/2012 2012/2013 2013/2014 2014/2015 2015/2016 2016/2017 2017/2018 2018/2019 Kobiety 2011/2012 2012/2013 2013/2014 2014/2015 2015/2016 2016/2017 2017/2018 2018/2019 biegi narciarskie kombinacja norweska

p • d • e Zdobywcy Pucharu Świata w skokach narciarskich 1980: Hubert Neuper 1981: Armin Kogler 1982: Armin Kogler 1983: Matti Nykänen 1984: Jens Weißflog 1985: Matti Nykänen 1986: Matti Nykänen 1987: Vegard Opaas 1988: Matti Nykänen 1989: Jan Boklöv 1990: Ari-Pekka Nikkola 1991: Andreas Felder 1992: Toni Nieminen 1993: Andreas Goldberger 1994: Espen Bredesen 1995: Andreas Goldberger 1996: Andreas Goldberger 1997: Primož Peterka 1998: Primož Peterka 1999: Martin Schmitt 2000: Martin Schmitt 2001: Adam Małysz 2002: Adam Małysz 2003: Adam Małysz 2004: Janne Ahonen 2005: Janne Ahonen 2006: Jakub Janda 2007: Adam Małysz 2008: Thomas Morgenstern 2009: Gregor Schlierenzauer 2010: Simon Ammann 2011: Thomas Morgenstern 2012: Anders Bardal 2013: Gregor Schlierenzauer 2014: Kamil Stoch 2015: Severin Freund 2016: Peter Prevc 2017: Stefan Kraft 2018: Kamil Stoch

p • d • e Zdobywcy Pucharu Narodów w skokach narciarskich mężczyźni 1980: Austria 1981: Austria 1982: Austria 1983: Norwegia 1984: Finlandia 1985: Finlandia 1986: Austria 1987: Norwegia 1988: Finlandia 1989: Norwegia 1990: Austria 1991: Austria 1992: Austria 1993: Austria 1994: Norwegia 1995: Finlandia 1996: Finlandia 1997: Japonia 1998: Japonia 1999: Japonia 2000: Finlandia 2001: Finlandia 2002: Niemcy 2003: Austria 2004: Norwegia 2005: Austria 2006: Austria 2007: Austria 2008: Austria 2009: Austria 2010: Austria 2011: Austria 2012: Austria 2013: Norwegia 2014: Austria 2015: Niemcy 2016: Norwegia 2017: Polska 2018: Norwegia kobiety 2012: Stany Zjednoczone 2013: Stany Zjednoczone 2014: Japonia 2015: Austria 2016: Austria 2017: Japonia 2018: Niemcy

p • d • e Puchar Świata w skokach narciarskich w poszczególnych miejscowościach Austria  Bischofshofen • Hinzenbach • Innsbruck • Murau • Ramsau • Tauplitz • Villach Czechosłowacja/Czechy  Harrachov • Liberec • Szczyrbskie Jezioro Finlandia  Kuopio • Kuusamo • Lahti Francja  Chamonix • Courchevel • Prémanon • Saint-Nizier Japonia  Hakuba • Sapporo • Zaō Jugosławia  Sarajewo Kanada  Thunder Bay • Whistler Kazachstan  Ałmaty Korea Południowa  Pjongczang Niemcy  / NRD  Garmisch-Partenkirchen • Hinterzarten • Klingenthal • Oberhof • Oberstdorf • Oberwiesenthal • Ruhpolding • Schonach • Titisee-Neustadt • Willingen Norwegia  Bærum • Lillehammer • Meldal • Oslo • Raufoss • Rælingen • Trondheim • Vikersund Polska  Szczyrk1 • Wisła • Zakopane Rosja  Czajkowskij • Krasnaja Polana • Niżny Tagił Rumunia  Râșnov Słowenia  Kranj2 • Ljubno • Planica Stany Zjednoczone  Iron Mountain • Ironwood • Lake Placid • Park City Szwajcaria  Engelberg • Gstaad • Sankt Moritz Szwecja  Bollnäs • Falun • Örnsköldsvik • Sollefteå Włochy  Cortina d’Ampezzo • Gallio • Pragelato • Predazzo 1Jedyne dwa zaplanowane w sezonie 2011/2012 konkursy zostały odwołane z powodu problemów organizacyjnych. 2Jedyny zaplanowany w sezonie 2007/2008 konkurs został odwołany z powodu wysokich temperatur i braku śniegu.