Siemens
| ||
Państwo | ||
| Siedziba | Berlin, Monachium | |
| Data założenia | 1847 | |
Forma prawna | Aktiengesellschaft | |
| Prezes | Joe Kaeser | |
| Przewodniczący Rady Nadzorczej | Gerhard Cromme | |
| Zatrudnienie | 128 000 (Niemcy) 405 000 (świat) (2009)[1] | |
| Giełda | FWB | |
ISIN | DE0007236101 | |
| Symbol akcji | SIE | |
| Dane finansowe | ||
Przychody | 76,651 mld € (2009)[2] | |
Wynik operacyjny | 4,342 mld € (2009)[2] | |
| Wynik netto | 2,292 mld € (2009)[2] | |
Aktywa | 94,926 mld € (2009)[2] | |
Kapitał zakładowy | 26,646 mld € (2009)[2] | |
| brak współrzędnych | ||
|---|---|---|
Strona internetowa | ||
Siedziba główna koncernu w Monachium
Siemens, oficjalnie Siemens AG, zapis stylizowany SIEMENS; [ˈziːməns] – międzynarodowy koncern z branży energetycznej, elektrotechnicznej i telekomunikacyjnej. Główne siedziby przedsiębiorstwa znajdują się w Monachium i w Berlinie. Siemens AG notowany jest na Frankfurckiej Giełdzie Papierów Wartościowych.
Spis treści
1 Historia
1.1 II wojna światowa
1.2 Okres powojenny
2 Profil działalności
3 Siemens w Polsce
4 Skandal korupcyjny
5 Przypisy
6 Linki zewnętrzne
Historia |
Carl Heinrich von Siemens
Fabryka w Berlinie (ok. 1900)
Początki przedsiębiorstwa sięgają połowy XIX wieku, gdy niemiecki wynalazca i inżynier Werner von Siemens, utworzył w Berlinie, 12 października 1847 przedsiębiorstwo Siemens & Halske. W 1848 r. Siemens & Halske zbudowała pierwszą, długości 500 km, długodystansową linię telegraficzną pomiędzy Berlinem a Frankfurtem nad Menem. W 1850 młodszy brat założyciela, Carl Wilhelm von Siemens (Sir William Siemens), otworzył przedstawicielstwo w Londynie, a w 1855 kolejny brat Wilhelma Siemensa – Carl Heinrich von Siemens otworzył przedstawicielstwo w Sankt Petersburgu. Związane to było z zamówieniami rosyjskimi na linie telegraficzne o dużym zasięgu.
W 1866 r. wynaleziona przez Siemensa prądnica prądu stałego, napędzana przez młyn wodny wykorzystana została do wytworzenia prądu, którym zasilono pierwsze na świecie elektryczne oświetlenie uliczne w Godalming w Wielkiej Brytanii. W 1895 r. przedsiębiorstwo wygrało przetarg na budowę sieci elektrycznej oraz elektryfikację oświetlenia w Łodzi, ale nie podjęła się jego realizacji. W 1897 Siemens & Halske zostało przekształcone w spółkę akcyjną (Aktiengesellschaft – AG).
W 1903 w Siemens AG, po przejęciu Schuckertwerke, utworzono dwa działy produkcyjne; pierwszy na bazie istniejącej Siemens & Halske AG – produkujący urządzenia słaboprądowe i drugi Siemens-Schuckertwerke GmbH, zajmujący się urządzeniami silnoprądowymi. W 1929 kapitał akcyjny koncernu wynosił 225 mln reichsmarek, obroty roczne 800 mln reichsmarek, a liczba zatrudnionych pracowników 137 000. Już w 1936 na koncern przypadało 31% obrotu całego przemysłu elektrotechnicznego. W 1938 liczba zatrudnionych zbliżyła się do 190 000 ludzi.
II wojna światowa |
Siemens AG zajmował istotną rolę w nazistowskim systemie państwowych monopoli stworzonych na potrzeby gospodarki wojennej III Rzeszy. W czasie II wojny światowej większość produkcji koncernu była kierowana na potrzeby armii. Siemens AG uczestniczył m.in. w produkcji pocisków V-1 i V-2. W 1941 kapitał akcyjny wzrósł do 400 mln reichsmarek, a sam koncern zaczął uczestniczyć w grabieży substancji przemysłowej państw okupowanych (w tym Polski i ZSRR). Wykorzystywał także pracę wywiezionych do Niemiec robotników przymusowych, jeńców wojennych oraz więźniów obozów koncentracyjnych – m.in. pracowali oni w zakładach urządzeń silnoprądowych Siemens-Schuckertwerke GmbH, które znajdowały się w pobliżu obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau oraz w zakładach Siemens & Halske AG zlokalizowanych przy obozie koncentracyjnym Groß-Rosen. W 1943 koncern zatrudniał 250 000 ludzi (45% całkowitego zatrudnienia w całym przemyśle elektrotechnicznym).
Okres powojenny |
Siemens w dzielnicy Perlach w Monachium (tzw. Legoland)
Pracownik instalujący łopatkę na wirniku turbiny parowej w jednej z fabryk Siemensa w Niemczech
W 1950 Siemens & Halske AG rozpoczął produkcję komputerów, półprzewodników, pralek i sztucznych rozruszników serca.
W 1966 Siemens & Halske AG, Siemens-Schuckertwerke AG und Siemens-Reiniger-Werke AG połączone zostały w spółkę Siemens AG. W 1980 koncern wyprodukował pierwszą cyfrową centralę telefoniczną.
W 1988 Siemens przejął brytyjską firmę Plessey, działającą w sektorze obronnym, utworzono wtedy firmę Siemens Plessey (zajmującą się m.in. pracami nad udoskonalaniem radarów).
W 1990 Siemens AG przejął upadającą firmę Nixdorf Computer AG, tworząc na jej bazie nowe przedsiębiorstwo informatyczne Siemens Nixdorf Informationssysteme AG. Spółka ta została ostatecznie sprzedana w 1999 roku, a pod koniec roku zmieniono jej nazwę na Wincor Nixdorf[3]. W 1997 Siemens zaprezentował pierwszy na świecie telefon komórkowy z kolorowym wyświetlaczem, działający w systemie GSM. W kwietniu 1999 roku z koncernu wyodrębniona została spółka Infineon – producent podzespołów elektronicznych.
1 października 2005 oddział telefonii komórkowej Siemensa nabyła za 350 milionów euro tajwańska firma BenQ. Równo rok później BenQ przestało finansować spółkę BenQ-Siemens, co spowodowało jej bankructwo.
W 2007 koncern został ukarany grzywną 201 mln euro. Według Sądu Krajowego w Monachium władze przedsiębiorstwa dysponowały nielegalnym funduszem (ok. 450 mln euro), który służył do wypłacania łapówek zagranicznym kontrahentom[4]. Siemens oszacował wartość podejrzanych transakcji na 1,3 mld euro[5]. W maju 2010 przed parlamentarną komisją śledczą w sprawie brania łapówek przyznał się były grecki minister transportu i komunikacji Tassos Mantelis (przyjął 200 tys. marek w 1998), później przekupowano także lokalnych greckich polityków i osoby z zarządu telekomu OTE. W zamian Siemens otrzymał wart setki milionów kontrakt przed igrzyskami olimpijskimi w 2004. Szef greckiej komisji śledczej Iosif Valyrakis zawnioskował aby Grecja domagała się od Siemensa sądownie 2 mld euro odszkodowania[6].
Pod koniec lata 2011 roku koncern ogłosił swoje wycofanie z energetyki jądrowej. Decyzja jest odpowiedzią na „jasne stanowisko społeczeństwa i polityki w Niemczech za odejściem od energii jądrowej” po katastrofie w japońskiej elektrowni atomowej Fukushima[7].
W marcu 2017 r. niemiecki koncern przejął Mentor Graphics przedsiębiorstwo branży informatycznej z USA.
Profil działalności |
Lokomotywa EuroSprinter ES64U4 produkowana przez Siemens Mobility
Komputer przemysłowy marki Siemens
Obecna działalność Siemens AG koncentruje się na obszarach biznesowych:
- informacja i telekomunikacja (Communications i Siemens Business Services, także jako Nokia Siemens Networks),
- energetyka (Power Generation i Power Transmission and Distribution),
- transport (Siemens Mobility) – tabor kolejowy i systemy kolejowe oraz Siemens VDO Automotive – systemy motoryzacyjne,
- oświetlenie (Osram),
- automatyka (Automation and Drives, Industrial Solutions and Services, Logistics and Assembly Systems i Siemens Building Technologies),
- medycyna (Siemens Healthcare),
- edukacja (Siemens Professional Education),
- finanse i nieruchomości (Siemens Financial Services i Siemens Real Estate).
Siemens jest jednym z największych na świecie dostawców produktów, usług i kompletnych rozwiązań dla sektora medycznego. Oferta firmy obejmuje różnorodny sprzęt diagnostyczny i terapeutyczny oraz systemy informatyczne pozwalające placówkom służby zdrowia na bardziej efektywną pracę. Znajduje się w niej zarówno aparatura diagnostyczna dla ultrasonografii, tomografii komputerowej i rentgenodiagnostyki, jak i zestawy audioterapeutyczne. Siemens produkuje także urządzenia do angiografii i kardioangiografii, sprzęt dla medycyny nuklearnej oraz urządzenia wykorzystujące metodę rezonansu magnetycznego w układzie otwartym, stosowane do diagnostyki oraz zabiegów interwencyjnych.
Nowatorskim i oryginalnym rozwiązaniem Siemensa są sieci komputerowe umożliwiające archiwizację, opracowanie i przesyłanie danych dotyczących pacjentów i poszczególnych przypadków chorobowych, a tym samym pełne i efektywne wykorzystanie specjalistycznego sprzętu.
Siemens w Polsce |
| ||
Państwo | ||
| Siedziba | Warszawa, ul. Żupnicza 11 | |
Forma prawna | Sp. z o.o. | |
| brak współrzędnych | ||
|---|---|---|
Strona internetowa | ||
Główna siedziba polskiej spółki mieści się w Warszawie przy ul. Żupniczej 11. Ponadto przedsiębiorstwo utrzymuje biura regionalne w Toruniu, Elblągu, Gdańsku, Katowicach, Krakowie, Poznaniu, Lublińcu oraz Wrocławiu.
We Wrocławiu przedsiębiorstwo oprócz biura regionalnego, posiada także SIS PRO Global Delivery Center (dawniej SDC – Siemens Development Center).
Obecne w Polsce spółki zależne grupy Siemens to m.in.: Bosch Siemens Haushaltgeräte (BSH, sprzęt gospodarstwa domowego), Fujitsu Siemens Computers (produkcja komputerów), Osram (oświetlenie), Modelpol (energetyka), TurboCare (dawniej Energoserwis) w Lublińcu (energetyka), Siemens Industrial Turbomachinery Elbląg (gazownictwo), VA Tech (metalurgia i energetyka), Mentor Graphics w Katowicach (producent oprogramowania do projektowania i produkcji sprzętu elektronicznego).
Wrocławskie Zakłady Elektroniczne Mera-Elwro zostały w 1993 roku sprzedane koncernowi Siemens, który uznał produkcję za nieopłacalną i zlikwidował fabrykę, wyburzając większość hal produkcyjnych, pozbywając się tym samym konkurenta i przejmując jego rynek. Umowa zawierała klauzulę ograniczającą liczbę zwolnionych osób, jednak zwolniono większość pracowników za ich zgodą, w zamian za odprawy. Było to wrogie przejęcie i jednocześnie zakończyło okres działalności przemysłu komputerowego w Polsce.
Skandal korupcyjny |
Filia firmy Siemens AG przyznała się, że w latach 2004–2006 płaciła łapówki wysokiej rangi przedstawicielom państwowej rosyjskiej spółki gazowej. Według szwajcarskiej prokuratury Siemens Industrial Turbomachinery (zarejestrowany dla celu podatkowego w Szwajcarii) w zamian za łapówki zdobyła kontrakty na dostawy turbin gazowych potrzebnych przy budowie Gazociąg Jamał-Europa. Po zawarciu ugody na zamknięcie śledztwa, firma zapłaciła 136 tys. USD grzywny w formie dotacji dla Czerwonego Krzyża. Została też pozbawiona zysków z zakwestionowanych transakcji – oszacowanych na 10,6 miliona USD oraz zobowiązana do przekazania ich państwu szwajcarskiemu.
Według Associated Press, mimo że Gazpromu nie wymieniono w tym kontekście z nazwy, jest to jedyna państwowa rosyjska firma gazowa[8].
Przypisy |
↑ Microsoft PowerPoint – Das Unternehmen_2010.ppt.
↑ abcde Siemens AG Annual Report 2008 – Key figures.
↑ History of Wincor Nixdorf Holding GmbH, www.fundinguniverse.com [dostęp 2016-01-29] .
↑ Najwyższy Czas!, 13.10.2007, 41/2007, str.XIX.
↑ Wyrok dla b. menedżera Siemensa w sprawie korupcyjnej.
↑ Łapówki made in Germany. „Ekonomia&rynek”, 2010-11-05.
↑ Siemens wycofuje się z energii jądrowej.
↑ http://finanse.wp.pl/kat,1033689,title,Filia-Siemensa-ukarana-za-placenie-lapowek-Rosjanom,wid,16163469,wiadomosc.html.
Linki zewnętrzne |
- Oficjalna strona koncernu Siemens
- Polska strona Siemensa
- Notowania Siemensa na Deutsche Boerse
| |||||
| |||||
Kontrola autorytatywna (koncern):
ISNI: 0000 0001 2178 835X
VIAF: 156622677
LCCN: n50075211
GND: 2114358-4
NDL: 00300220
BnF: 118671702
SUDOC: 028725549
NKC: kn20050313006
- WorldCat